Leydigcel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Cellen van Leydig zijn cellen die onder andere in de testes (zaadballen) in het bindweefsel tussen de verschillende lobben (lobuli) te vinden zijn. Daar produceren zij onder invloed van de gonadotrope hormonen follikel stimulerend hormoon (FSH) en luteïniserend hormoon (LH) het mannelijke hormoon testosteron. De cellen zijn genoemd naar Franz Leydig die ze in 1850 ontdekte.

Functie[bewerken]

Leydigcellen produceren onder invloed van het luteïniserend hormoon (LH), androgenen als testosteron, androstenedion (een precursor van oestron en oestradiol) en dehydroepiandrosteron (DHEA). Het luteïniserend hormoon stimuleert de cholesterol desmodase activiteit. Cholesterol desmodase is een enzym dat cholesterol omzet in pregnenolon. Pregneolon stimuleert de synthese van testosteron en de secretie daarvan door de Leydigcellen.

Follikel stimulerend hormoon (FSH) verhoogt de reactie van Leydigcellen op het luteïniserend hormoon, doordat er een groter aantal LH-receptoren tot expressie komen in de Leydigcellen.

Zie ook[bewerken]