Libertarische Partij (Nederland)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Libertarische Partij
Afbeelding gewenst
Functiehouders
Partijvoorzitter Victor van der Sterren
Partijleider Toine Manders
Mandaten
Zetels in Tweede Kamer
Zetels in Eerste Kamer
Zetels in het Europees Parlement
Algemene gegevens
Opgericht 1993
Actief in Nederland
Ideologie Libertarisme, Economisch liberalisme, Klassiek-liberalisme, Non-interventionisme
Wetenschappelijk Bureau Bernard de Mandeville Instituut
Europese organisatie EPIL
Website www.libertarischepartij.nl
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

De Libertarische Partij (LP) is een Nederlandse politieke partij van libertarische signatuur. Zij streeft naar "een vrije wereld; een wereld waarin niemand wordt gedwongen zijn of haar leven en eigendom op te offeren ten gunste van anderen"[1] en gaat hierbij uit van het libertarische non-agressie principe. De politiek leider van de partij is Toine Manders, niet te verwarren met de gelijknamige voormalige europarlementariër Toine Manders (50Plus). Op 5 april 2014 is Victor van der Sterren door de leden gekozen als nieuwe voorzitter van de partij.[2] Hij was eerder dat jaar lijsttrekker van de Libertarische Partij Groningen.

Geschiedenis[bewerken]

Oprichting[bewerken]

De Libertarische Partij werd opgericht in 1993 door Barthold van Doorn, Hub Jongen, en Stefan van Glabbeek. Zij waren sympathisanten van het in de jaren zeventig gestichte Libertarisch Centrum Nederland en waren zeer betrokken bij het libertarische medium de Vrijbrief, en vonden ook via dat medium de benodigde hulp om de partij op te starten. Bij de vorming daarvan lieten ze zich vooral inspireren door de Amerikaanse Libertarische Partij[3].

Tweede Kamerverkiezingen 1994[bewerken]

Ondanks de beperkte aanhang waar de partij mee begon, en de beperkte bekendheid die de ideologie, die compromisloos werd verdedigd, in Nederland had, deed de partij direct mee aan de Tweede Kamerverkiezingen 1994. Het doel, destijds, was niet directe zetelwinst, maar bovenal om media-aandacht te vergaren voor de ideologie, zodat vier jaar later een serieuze poging voor een zetel kon worden gedaan. Er werden uiteindelijk 2.754 stemmen behaald, 0,03% van alle uitgebrachte stemmen.

Winterslaap[bewerken]

Niet alle sympathisanten van de Libertarische Partij waren tevreden met de uitslag, en sommigen zagen geen heil meer in het project. Mede hierdoor kwam de deelname aan de Tweede Kamerverkiezingen 1998 er niet meer van, en als gevolg bleef het lang stil bij de LP. De partij werd echter wel in leven gehouden door Toine Manders, die na de verkiezingen in 1994 tot voorzitter was verkozen, en secretaris/penningmeester Otto Vrijhof. Later raakte ook Paul Scheurs hierbij betrokken. Zij zetten de organisatie voort in de hoop om in betere tijden weer een poging te kunnen wagen bij verkiezingen.

Heropstanding 2012[bewerken]

Aan die winterslaap kwam een einde op 8 juni 2012, toen de Libertarische Partij middels een persbericht liet weten opnieuw mee te willen doen aan de verkiezingen. Het succes van de libertarische presidentskandidaat Ron Paul in de Verenigde Staten had de nodige fondsen en sympathisanten binnengebracht, en volgens de partij was de tijd rijp voor deelname omdat er behoefte was aan "een echt liberaal alternatief" in de verkiezingen gezien de "forse lastenverhogingen" die de andere liberale partijen hadden doorgevoerd.[4] Op 7 juli 2012 werd in Utrecht de kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen 2012 vastgesteld, waarbij Toine Manders met een meerderheid van 96% tot lijsttrekker werd verkozen. Op 30 juli 2012 liet de partij weten dat er voldoende ondersteuningsverklaringen binnen waren om officieel aan de verkiezingen mee te mogen doen, waarna de Kiesraad op 31 juli 2012 haar deelname bevestigde. Bij de verkiezingen op 12 september 2012 behaalde de Libertarische Partij uiteindelijk 4.163 stemmen, ofwel 0,05% van de totale hoeveelheid stemmen. Sinds 2012 maakt de LP een explosieve groei door, en zijn er diverse lokale afdelingen opgezet. Vervolgens deed de partij in 2013 mee aan de gemeenteraadsverkiezingen in Leeuwarden en op 19 maart 2014 in 9 andere gemeenten. Zowel de landelijke partij als diverse lokale afdelingen organiseren zeer regelmatig borrels, lezingen en andere evenementen.

Beginselen en standpunten[bewerken]

Ideologie[bewerken]

De Libertarische Partij stoelt haar programma op het libertarisme, een politieke ideologie die streeft naar zo groot mogelijke individuele vrijheid en een zo klein mogelijke overheid. Elk individu, zo stelt de ideologie, heeft het recht op zijn of haar leven (zelfbeschikkingsrecht) en vrijheid, en daaruit volgt ook het recht op de vruchten van arbeid. Dit recht op de vruchten van eenieders arbeid vormt samen met het homesteading principe (de eerste die een ongebruikt stuk natuur productief gebruikt (bijvoorbeeld door voedsel te verbouwen op ongebruikt land) verwerft daarmee het eigendom van dat stuk natuur) het libertarische eigendomsrecht. In de libertarische filosofie mag niemand deze individuele rechten (leven, vrijheid, en eigendom) schenden of dreigen te schenden, en dat principe gaat ook op voor de overheid (het non-agressie principe). De maximale rol die de overheid dan ook mag vervullen is er een waarin zij niets doet anders dan het waarborgen van deze rechten (de nachtwakersstaat) zonder daarbij belastingen te heffen. De Libertarische Partij streeft er dan ook naar om de overheid tot deze rol te beperken, waarbij de overheidsinkomsten bestaan uit aardgasbaten en boetes.

Non-agressie principe[bewerken]

De Libertarische Partij wijst principieel het initiëren van geweld om politieke, maatschappelijke of sociale doelen te bereiken af. Onder het initiëren van geweld rekent de partij ook de meeste verplichtingen, reguleringen, en belastingheffingen van de overheid, omdat wanneer een individu er niet aan voldoet, hij of zij met geweld van zijn of haar vrijheid of eigendom beroofd zal worden. Regelgeving van de overheid die volgens de partij niet als initiatie van geweld kan worden beschouwd zijn enkel die regels die vrijheid en eigendom beschermen, aangezien het afdwingen van deze wetten reactief geweld in plaats van initiatie van geweld inhoudt.

Politieke spectrum[bewerken]

De partij, net als de ideologie, laat zich niet gemakkelijk plaatsen in het reguliere links/rechts spectrum. Dit eenzijdige spectrum wordt dan ook in libertarische kringen vaak vervangen door het Nolandiagram, welke het politieke spectrum tweedimensionaal weergeeft in termen van persoonlijke en economische vrijheid, in plaats van links en rechts, en progressief en conservatief.

Programma[bewerken]

Belangrijke programmapunten van de Libertarische Partij zijn:

  • Vrijwillige Europese samenwerking in plaats van een supranationale unie;
  • Een solide Rijksbegroting zonder tekorten;
  • Het afschaffen van inkomstenbelasting en belastingheffing via ondernemers;
  • Het strafbaar stellen van het misbruik van belastinggeld;
  • Het afschaffen van alle subsidies;
  • Het overgaan naar vrij bankieren;
  • Het leger slechts gebruiken voor nationale veiligheid en niet voor buitenlandse missies;
  • Afschaffing van ontwikkelingshulp;
  • Geen beperkingen op immigratie voor mensen die in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien;
  • Het legaliseren van alle slachtofferloze delicten, waaronder legalisering van alle drugs;
  • Het aansprakelijk stellen van bewezen misdadigers voor alle kosten die gemoeid zijn met hun opsporing en vervolging;
  • Afschaffing van de identificatieplicht;
  • Opheffing van het verbod op persoonlijk wapenbezit;
  • Een einde aan alle milieusubsidies, -belastingen en emissierechtensystemen;
  • Het privatiseren van zorg en onderwijs;
  • Volledige internetvrijheid.

Organisatie[bewerken]

Naast het landelijk bestuur heeft de partij meerdere organen. Ze heeft een tiental gemeentelijke afdelingen, een wetenschappelijk bureau (het Bernard de Mandeville Instituut), en Europees maakt de partij deel uit van de European Party for Individual Liberty (EPIL). De LP heeft officieel geen jongerenorganisatie, hoewel zij van tijd tot tijd samenwerkt met het Liberaal Jongeren Platform (LIJP).

Verkiezingen[bewerken]

Landelijk[bewerken]

De partij deed mee aan de Tweede Kamerverkiezingen van 1994, en behaalde daarbij 2.754 stemmen ofwel 0,03% van het totaal. Daarna deed de partij lange tijd niet mee, tot de Tweede Kamerverkiezingen van 2012, waar ze 4.163 stemmen ofwel 0,05% van het totaal behaalde.

Regionaal[bewerken]

In 2013 deed de partij mee aan de gemeenteraadsverkiezingen in Leeuwarden, waarbij ze 0,7% van het stemtotaal haalde. In 2014 deed de LP mee met de gemeenteraadsverkiezingen in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Arnhem, Leiden, Almelo , Utrecht, Oegstgeest en Groningen.

Uitslagen[bewerken]

Jaar Lijsttrekker Stemmen Percentage Zetels
1994 Toine Manders 2.754 0,03 0
2012 Toine Manders 4.163 0,05 0

Kandidatenlijst[bewerken]

Leden[bewerken]

Ereleden[bewerken]

  • Stefan van Glabbeek
  • Paul Schreurs
  • Otto Vrijhof

De ereleden werden op het congres van 7 juli 2012 benoemd vanwege hun hulp om de partij van 1994 tot 2012 voort te zetten tijdens haar winterslaap. Het ledenaantal van de LP is sinds 2012 sterk gegroeid.

Bekende ondersteuners[bewerken]

Presentator Adam Curry liet blijken de Libertarische Partij te steunen. Ook publicist en financieel analist Willem Middelkoop gaf op 21 augustus 2012 middels een tweet een stemadvies om bij de verkiezingen op de Libertarische Partij te stemmen. In 2014 adviseerde Daniël van der Stoep, van de partij Artikel50, mensen daar waar het mogelijk was op de Libertarische Partij te stemmen.[5]

Externe link[bewerken]

Verwijzingen[bewerken]

  1. Libertarische Partij. Verkiezingsprogramma 2012-2017. http://www.libertarischepartij.nl/wp-content/uploads/2012/07/LP-Verkiezingsprogramma-2012-2017.pdf
  2. Kort verslag ALV 5 april 2014
  3. Lucardie, A.P.M. (1994). Binnenkomers en buitenstaanders: Een onderzoek naar partijen die in 1994 hun entree in de Tweede Kamerverkiezingen trachtten te maken. http://dnpp.eldoc.ub.rug.nl/FILES/root/jb-dnpp/jb94/lucardie.pdf/
  4. De Libertarische Partij neemt deel aan de Tweede-Kamerverkiezingen, Libertarische Partij, 8 juni 2012.
  5. Oproep via Twitter