Liefdezusters van de Heilige Carolus Borromeus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
'Onder de Bogen', Maastricht. Rechts de Sint-Servaasbasiliek, links het klooster Onder de Bogen
Zicht op de binnenplaats vanaf het westwerk van de Sint-Servaasbasiliek

De Liefdezusters van de Heilige Carolus Borromeus, ook wel Zusters Onder de Bogen genoemd, is een Rooms-katholieke congregatie in Maastricht.

De congregatie werd in 1837 gesticht door Elisabeth Gruyters (1789-1864), in samenwerking met deken Van Baer van de Sint-Servaaskerk. Aanvankelijk stonden de zusters onder het patronage van de Heilige Vincentius a Paulo, maar in 1856 werd dat patronage ingeruild voor dat van de Heilige Carolus Borromeus en werd de congregatie door de paus erkend.

Na enige omzwervingen vestigden de zusters zich in 1845 in de voormalige proosdij van Sint Servaas. Het oudste gebouw van de proosdij, de zogenaamde Hoge Leenzaal uit de 13e eeuw, is door middel van zware steunbogen verbonden met het westwerk van de kerk en zo kreeg de congregatie al snel de bijnaam Zusters Onder de Bogen. Geleidelijk aan kwamen er steeds meer gebouwen bij en aan het einde van de 19e eeuw nam de congregatie het hele gebied tussen Sint-Servaasklooster en Kommel in beslag, inclusief delen van de eerste middeleeuwse stadsmuur uit de 13e eeuw. Behalve de proosdij (deels 13e, deels 17e eeuw) bevinden zich op het terrein historische gebouwen als de Refugie van Herckenrode (16e/17e eeuw), het neoromaanse Poortgebouw (1870) en de neogotische kloosterkerk (1899), ontworpen door Johannes Kayser. Aan de kant van het Sint-Servaasklooster verrees in 1936 nog het Damespension (thans Elisabeth Gruytershuis) van Alphons Boosten. Een aantal gebouwen, waaronder twee scholen, zijn inmiddels alweer afgebroken en vervangen door nieuwbouw.

De doelstellingen van de congregatie waren van meet af aan: ziekenverpleging, zorg voor wezen en onderwijs. In 1898 richtten ze het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis in Amsterdam op. Al vanaf 1918 zijn de zusters actief in Indonesië. Tegenwoordig is de congregatie voornamelijk actief in het buitenland, hoewel het Maastrichtse moederhuis nog volop functioneert als 'thuishaven'. Op 4 november 2007 telde de congregatie 759 zusters, die woonden en werkten in: Nederland, België, Denemarken, Noorwegen, Tanzania, Kenia, de Verenigde Staten, Brazilië, de Filipijnen, Indonesië, Timor Leste en Vietnam.

In 2012 vierden de zusters het 175-jarig bestaan van hun congregatie.

Literatuur[bewerken]

  • Tagage, S, en W. Mes, Onder de Bogen, Maastrichts Silhouet 23. Maastricht, 1987
  • Ubachs, P.J.H. en I.M.H. Evers, Historische Encyclopedie Maastricht. Zutphen, 2005

Externe link[bewerken]