Lijmen/Het been (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lijmen/Het been
Regie Robbe De Hert
Hoofdrollen Willem Elsschot (roman)
Land Nederlands-Vlaams
Prijzen Gouden Kalf (Van Ammelrooy)
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Lijmen/Het been is een Nederlands-Vlaamse film uit 2000 van de Belgische regisseur Robbe De Hert, en een verfilming van de gelijknamige roman van Willem Elsschot.

Centrale thema's in de film zijn uitbuiting en gewetenswroeging. In de film wordt een eenvoudige zakenvrouw met een zwakke gezondheid (gespeeld door Willeke van Ammelrooy) opgelicht. Als de dader haar later terugziet, en ze inmiddels een been heeft verloren, krijgt hij spijt van zijn daden en wil hij haar geld teruggeven. Dit wordt echter niet zomaar geaccepteerd...

Van Ammelrooy kreeg een Gouden Kalf voor deze rol. Andere acteurs die in deze film te zien zijn, zijn: Koen de Bouw, Mike Verdrengh, Sylvia Kristel, Jan Decleir, Jaak Van Assche, Tom Lenaerts en Lou Landré.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De film speelt zich af eind jaren 1930. Meneer Boormans wordt opgenomen in een gekkenhuis nadat hij op een veiling 32000 Belgische franken bood op een waardeloos vel papier. Frans Laarmans gaat naar zijn psychiaters met de melding dat Boormans niet gek is en dat er een verhaal achter het bod zit.

Het begon toen Frans zijn moeder stierf. De familie Laarmans besloot om het lijk te balsemen. Omdat hij niet over het nodige geld beschikte, zocht hij Boormans op. Boormans is de uitgever van het beroemde "Wereldtijdschrift voor Financiën, Handel, Industrie, Kunst en Wetenschap" welk, zoals de naam aangeeft, over de ganse wereld wordt verdeeld in diverse talen. Het is een gerenommeerd consumentenblad dat gelijkaardige bedrijven vergelijkt. Toevallig gaat de eerstvolgende editie over begrafenissen.

Boormans maakt een akkoord met de begrafenisondernemer zodat deze in die editie wordt opgenomen. Er zijn twee voorwaarden. Naast de normale oplage moet de begrafenisondernemer een verplicht aantal exemplaren bestellen voor eigen gebruik. Daarbij komt dat Boormans een aanzienlijke korting geeft als de begrafenisondernemer de kostprijs van de balseming ook drastisch verlaagd.

Boormans neemt Frans aan als nieuwe medewerker en stuurt hem op pad om nieuwe klanten te vinden. Mevrouw Lauwereyssen, eigenares van een bedrijf in liften, is uiteindelijk geïnteresseerd. Naast de oplage verspreidt door Boormans, wil ze zelf 100000 exemplaren bestellen.

Frans ontdekt dat het Wereldtijdschrift een vorm van fraude is. Enkel de exemplaren voor de klant worden gedrukt. Degenen die Boormans wereldwijd verspreidt, worden in realiteit nooit gemaakt, wel aangerekend. Het magazine is niet meer dan een uitermate dure reclamefolder gebaseerd op onbewezen feiten, verzonnen cijfers en valse bedrijven. Enkel de informatie over de echte klant is "geldig", hoewel deze ook verbloemd is en niet overeenkomt met de realiteit.

Blijkbaar wil Lauwereyssen de bestelling enkel plaatsen omdat haar bedrijf op de rand van het faillissement staat. Ze hoopt nu dat haar bedrijf internationaal doorbreekt. Het extra geld zal ze gebruiken om haar geïnfecteerd been te laten opereren. Laarmans krijgt medelijden met Lauwereyssen en probeert haar te overtuigen om het contract niet te tekenen of om slechts 1000 edities af te nemen, maar zij negeert hem. Vervolgens tracht Laarmans om Boormans het contract ongedaan te laten maken of de prijs te laten verminderen. Het enige dat Boormans toelaat is dat de factuur over een periode van 12 maanden wordt betaald. Uiteindelijk beslist Boormans dat de laatste afbetaling niet meer hoeft. Ondertussen is Lauweryssen er al lang van op de hoogte dat ze werd opgelicht. Ze is zo kwaad dat ze weigert om die laatste afbetaling niet te betalen.

Boormans en Laarmans ontmoeten Lauwereyssen op de markt. Daar blijkt dat haar been werd geamputeerd. Boormans krijgt wroeging en verzint dat er een rekenfout in de factuur zit waardoor er 32000 Belgische frank te veel werd aangerekend. Hij wil dit bedrag terugstorten, maar Lauwereyssen wil het niet aannemen. Daarop tracht Boormans om het geld aan Van Kamp te geven, een fabrikant van beddenlakens die ook werd opgelicht, maar deze weigert eveneens. Ten einde raad opent Boormans een rechtzaak tegen Lauwereyssen om het geld terug te geven. De rechter is van mening dat er niet voldoende bewijzen zijn dat Lauwereyssen recht heeft op het geld en klasseert de zaak. Enige tijd later is het bedrijf van Lauwereyssen failliet.

Boormans en Laarmans gaan naar een veiling. Laarmans, stil met een slecht geweten, biedt 32000 Belgische frank op een waardeloos vel papier.

Laarmans neemt ontslag en start als kaasverkoper. Hij ontmoet Lauwereyssen die hem vergeeft omdat ze zelf had moeten inzien dat de deal pure oplichting was. Daarnaast kon haar been toen al niet meer worden gered en was een amputatie sowieso onvermijdelijk.

De film eindigt wanneer Laarmans Boormans ontmoet in een museum. Boormans heeft de intentie om de conservator een oplage van 1.5 miljoen exemplaren van het Wereldtijdschrift aan te smeren.

Rolverdeling[bewerken]

Externe link[bewerken]