Lijst van Belgische ambassades
Dit is een lijst van Belgische ambassades in het buitenland.
- (*): Consulaat Generaal
- (**): permanente vertegenwoordiging
Inhoud |
Europa [bewerken]
- Athene, Griekenland
- Barcelona, Spanje (*)
- Belgrado, Servië
- Berlijn, Duitsland
- Bern, Zwitserland
- Bratislava, Slowakije
- Boekarest, Roemenië
- Boedapest, Hongarije
- Kopenhagen, Denemarken
- Dublin, Ierland
- Genève, Zwitserland (*)
- Genève, Verenigde Naties (**)
- Helsinki, Finland
- Istanboel, Turkije (*)
- Kiev, Oekraïne
- Lissabon, Portugal
- Ljubljana, Slovenië
- Londen, Verenigd Koninkrijk
- Luxemburg, Luxemburg
- Madrid, Spanje
- Moskou, Rusland
- Oslo, Noorwegen
- Nicosia, Cyprus
- Parijs, Frankrijk
- Praag, Tsjechië
- Riga, Letland
- Rome, Italië
- Sofia, Bulgarije
- Stockholm, Zweden
- Santa Cruz de Tenerife, Spanje (*)
- Den Haag, Nederland
- Wenen, Oostenrijk
- Warschau, Polen
- Zagreb, Kroatië
- de Raad van de NAVO (Permanente vertegenwoordiging)
Afrika [bewerken]
- Abidjan, Ivoorkust
- Abuja, Nigeria
- Addis Abeba, Ethiopië
- Algiers, Algerije
- Brazzaville, Congo-Brazzaville
- Bujumbura, Burundi
- Caïro, Egypte
- Kaapstad, Zuid-Afrika (*)
- Casablanca, Marokko (*)
- Kigali, Rwanda
- Kinshasa, Congo-Kinshasa
- Dakar, Senegal
- Dar es Salaam, Tanzania
- Harare, Zimbabwe
- Johannesburg, Zuid-Afrika (*)
- Kampala, Oeganda
- Libreville, Gabon
- Luanda, Angola
- Nairobi, Kenia
- Ouagadougou, Burkina Faso
- Pretoria, Zuid-Afrika
- Rabat, Marokko
- Tripoli, Libië
- Tunis, Tunesië
- Yaoundé, Kameroen
Amerika [bewerken]
- Bogota, Colombia
- Buenos Aires, Argentinië
- Brasilia, Brazilië
- Caracas, Venezuela
- Havana, Cuba
- La Paz, Bolivia
- Lima, Peru
- Quito, Ecuador
- Mexico-Stad, Mexico
- New York City, Verenigde Staten (*)
- Ottawa, Canada
- Rio de Janeiro, Brazilië (*)
- San José, Costa Rica
- Santiago, Chili
- São Paulo, Brazilië (*)
- Toronto, Canada (*)
- Washington D.C., Verenigde Staten
- Verenigde Naties in New York City, Verenigde Staten (**)
Azië en Oceanië [bewerken]
- Ankara, Turkije
- Abu Dhabi, Verenigde Arabische Emiraten
- Amman, Jordanië
- Bangkok, Thailand
- Peking, China
- Beiroet, Libanon
- Canberra, Australië
- Damascus, Syrië
- Hanoi, Vietnam
- Hongkong, China (*)
- Islamabad, Pakistan
- Jakarta, Indonesië
- Kabul, Afghanistan (**)
- Kuala Lumpur, Maleisië
- Koeweit, Koeweit
- Manilla, Filipijnen
- New Delhi, India
- Riyad, Saoedi-Arabië
- Seoel, Zuid-Korea
- Singapore
- Shanghai, China (*)
- Sydney, Australië (*)
- Teheran, Iran
- Tel Aviv, Israël
- Tokio, Japan
Ambassade in Tokio [bewerken]
De Belgische ambassade in Tokio was, tot november 2007, een gebouw met tuin in een residentiële wijk van de Japanse hoofdstad Tokio. Volgens de mythe is dit gebouw een geschenk van de Japanse keizer aan België. De oorsprong van de mythe ligt in de Kanto-aardbeving van 1923. De Belgische ambassade kwam grotendeels ongedeerd uit die zware aardbeving, maar regeringsgebouwen leden zware schade. Japan koos een nieuw terrein uit voor zijn regeringswijk, dat minder schokgevoelig was.
In die zone lag de Belgische ambassade. Japan kocht België uit, en Brussel zag wel iets in het terrein van de oude ambassade van dubbelmonarchie Oostenrijk-Hongarije. Maar ene baron Okura had daar zijn oog al op laten vallen - op die plek staat nu het grote Okura-hotel. Baron Okura 'faciliteerde' de aankoop door België van een verrukkelijke grote villa in koloniale stijl, die ontworpen was door de bekende Engelse architect Joseph Josiah Conder en die smaakvol bemeubeld was door de overleden vorige eigenaar, graaf Kato, ex-premier.
In januari 1929 nam de Belgische ambassadeur, baron Albert de Bassompierre, zijn intrek in de villa in Nibancho in het stadsdeel Chiyoda. De villa deed tegelijk dienst als ambassade en residentie. Op een vrijgemaakt aanpalend terrein kon de ambassade een consulaat bouwen, en woningen voor de andere diplomaten.
België werd daarmee één van de weinige staten, samen met de imperiale mogendheid Groot-Brittannië, die hun ambassade binnen de perimeter van de oudste stadswal hadden, dicht bij het keizerlijk paleis. Die locatie, plus de hulp van prominenten in de transactie, gaf allicht aanleiding tot de fabel van de 'keizerlijke gift'.
In 1941 verbrak België zijn betrekkingen met Japan. Het jaar daarna werd zijn ambassadecomplex totaal vernield in een Amerikaans bombardement op Tokio.[bron?]
Pas in 1960, na de betaling in 1955 van een oorlogsschadevergoeding aan de Belgische regering, was het nieuwe complex klaar. De architectuur van het nieuwe gebouw is veel banaler dan de vorige. Maar het complex, omgeven door een traditionele Japanse witte muur, bleef een prestigieus ensemble, met zijn residenties voor zijn diplomaten, zijn mooie tuin met zwembad.
België verkoos de ambassade te verkopen, en schreef een aanbesteding uit. De opbrengst bedroeg 400 miljoen euro. België heeft twee derde van de grond verkocht, en behoudt de rest. Een consortium bouwt een eigen gebouw en een eveneens acht verdiepingen hoog nieuw ambassadegebouw met residenties voor de diplomaten. Dat zou in 2009 af moeten zijn. In de overeenkomst zit ook begrepen dat de projectontwikkelaars betalen voor de voorlopige ambassade, in het Daimongebouw in de wijk Shibakōen, en de huidige residenties van de Belgische diplomaten.
