Lijst van niet-periodieke kometen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De komeet Hale-Bopp in 1997

Niet-periodieke kometen zijn kometen die slechts één geobserveerde perihelium passage hebben[1] en over het algemeen een omlooptijd van meer dan 200 jaar of meer hebben. Hieronder vallen de kometen die eenmalig door ons zonnestelsel kruisen. .[2] Deze kometen hebben een onstabiele parabolische baan (hemellichaam) en zullen niet meer in de nabijheid van de zon komen voor de volgende honderdduizend,miljoenen jaar of zelfs nooit meer.[2] .

Voorbeelden van kometen waarvan men verwacht dat deze nooit meer in de nabijheid van de zon zullen komen zijn; C/1980 E1, C/2009 R1, C/1956 R1, C/2007 F1 (LONEOS), C/2001 Q4 (NEAT), en C/1970 K1.

De officiële code voor kometen die nooit terug komen begin met een "C". Kometen die verloren zijn hebben een naam die met een "D" begint.[1]

Lijst tot 1910[bewerken]

Komeet Ontdekkers, Datum van observatie
C/-43 K1 (Komeet Caesar) 18 mei 44 BC (China); De alternatieve naam in het Oude Rome was sidus Iulium of Caesaris astrum; absolute magnitude: −4.0 (een van de 5 bekende kometen met negatieve absolute magnitude en waarschijnlijk de helderste daglicht komeet in de bekende geschiedenis.[3]
X/1106 C1 (De Grote komeet van 1106) 2 februari 1106. Een van de Kreutz Sungrazers, brak in 2 delen.
C/1577 V1 ( De grote komeet van 1577) (1577 I) 1 november 1577 absolute magnitude −1.8 (een van de 5 bekende kometen met negatieve magnitude)
C/1652 Y1 Jan van Riebeeck, 17 december 1652 (Kaapstad, Zuid-Afrika)
De komeet van Kirch (C/1680 V1) Gottfried Kirch, November 14, 1680 (eerste komeet ontdekking met een telescoop)
C/1686 R1[4] Simon van der Stel, 12 augustus 1686 (Kaapstad, Zuid-Afrika)
C/1689 X1 Simon van der Stel, 4 november 1689 (Kaapstad, Zuid-Afrika)
C/1702 H1 Francesco Bianchini & Giacomo Maraldi
De komeet van 1729 (C/1729 P1[5], 1729, Comet Sarabat) Nicolas Sarabat, 1 augustus 1729 absolute magnitude −3.0, (een van de 5 bekende kometen met een negatieve magnitude)
C/1743 X1 (Komeet van Klinkenberg-de Chéseaux) Dirk Klinkenberg, 9 december 1743, en Jean-Philippe de Chéseaux, 13 december 1743 (baan berekening) werd helderder dan de planeet Jupiter en had zes staarten in maart 1744.
C/1746 P1 (Komeet van de Chéseaux) Jean-Philippe de Chéseaux, 13 augustus 1746 absolute magnitude −0.5 (een van de 5 bekende kometen met negatieve magnitude)
De grote komeet van 1760 (C/1760 A1, 1759 III) 7 januari 1760, kwam bij Jupiter tot op 0.054 AE in 1758 [3]
De grote komeet van 1771 (C/1771 A1, 1770 II) 9 januari 1771
De grote komeet van 1783 (C/1783 X1, 1784) de la Nux, 5 december 1783
De grote komeet van 1807 (C/1807 R1, 1807) Castro Giovanni, 9 september 1807
De grote komeet van 1811 (C/1811 F1) Honoré Flaugergues, 25 maart 1811
De grote komeet van 1819 (C/1819 N1, 1819 II, Komeet van Tralles) Johann Georg Tralles, 1 juli 1819
De grote komeet van 1823 (C/1823 Y1, 1823) 24 december 1823
Komeet van Pons (C/1825 N1, 1825 IV) Jean-Louis Pons, 18 juli 1825
De grote komeet van 1830 (C/1830 F1, 1830 I) Faraguet, 16 maart 1830 (Mauritius) en Mary Anne Fallows, March 20, 1830 (Kaapstad, Zuid-Afrika). H. C. Dwerhagen, 18 maart 1830 (Buenos Aires)[6][7]
De grote komeet van 1831 (C/1831 A1, 1830 II) John Herapath, 7 januari 1831 (1)
De grote komeet van 1843 (C/1843 D1, 1843 I) 5 februari 1843
De grote komeet van 1844 (C/1844 Y1, 1844 III) 17 december 1844
De grote juni komeet van 1845 (C/1845 L1, 1845 III) 2 juni 1845
Komeet Hind (C/1847 C1, 1847 I) John Russell Hind, 6 februari 1847
Komeet Mitchell (C/1847 T1, 1847 VI) Maria Mitchell, 1 oktober 1847
Komeet Klinkerfues (C/1853 L1, 1853 III) Ernst Friedrich Wilhelm Klinkerfues, 11 juni 1853
De grote komeet van 1854 (C/1854 F1, 1854 II) 23 maart 1854
Komeet Donati (C/1858 L1, 1858 VI) Donati, 2 juni 1858
De grote komeet van 1860 (C/1860 M1, 1860 III) 18 juni 1860
Komeet Thatcher (C/1861 G1) A. E. Thatcher van New York, 5 april 1861
De grote komeet van 1861 (C/1861 J1, 1861 II) John Tebbutt, 13 mei 1861
De grote zuidelijke komeet van 1865 (C/1865 B1, 1865 I) 17 januari 1865
Komeet Coggia (C/1874 H1, 1874 III) Jérôme Eugène Coggia, 17 april 1874
De grote zuidelijke komeet van 1880 (C/1880 C1, 1880 I) 1 februari 1880
De grote komeet van 1881 (C/1881 K1, 1881 III, 1881b) John Tebbutt, 22 mei 1881. Ook door W. G. Davis gezien op 25 mei 1881 [8].
Komeet Wells (C/1882 F1, 1882 I, 1882a) Charles Wells, 18 maart 1882
De grote september komeet van 1882 (C/1882 R1, 1882 II, 1882b) 1 september 1882; De eerste astronoom die de komeet waarnam was William Henry Finlay. Het bereikte een magnitude van −17 (C/1882 R1, C/1945 X1 (du Toit) en C/1965 S1 zijn vermoedelijk stukken van X/1106 C1). Vermoedelijk eerst ontdekt door B. A. Gould
De grote komeet van 1887 (C/1887 B1, 1887 I, 1887a) John Thome, 18 januari 1887, "The Headless Wonder"[9]
De grote komeet van 1901 (C/1901 G1, 1901 I, 1901a) 23 april 1901 [10]
De grote januari komeet van 1910 (C/1910 A1)
(niet te verwarren met de verschijning in 1910 van 1P/Halley)
Door meerdere waargenomen in de morgen van 12 januari 1910 en vermoedelijk eerst door de astronoom Robert Thorburn Ayton Innes

Lijst vanaf 1910[bewerken]

komeet Ontdekker, Datum van observatie
Komeet Arend-Roland (C/1956 R1, 1957 III, 1956h) Sylvain Julien Victor Arend en Georges Roland, 8 november 1956
Komeet Beljawsky (C/1911 S3, 1911 IV, 1911g) Sergei Ivanovich, 29 september 1911
Komeet Bennett (C/1969 Y1, 1970 II, 1969i) Jack, 28 december 1969
Komeet Bradfield (C/2004 F4) William A. Bradfield, 12 april 2004
Komeet Brooks (C/1911 O1, 1911 V, 1911c) William Robert Brooks, 21 juli 1911
Komeet de Kock-Paraskevopoulos (C/1941 B2, 1941 IV, 1941c) Reginald Purdon de Kock, 15 januari 1941 en John Stefanos, 23 januari 1941 en door 7 aparte observaties in Zuid-Amerika [11].
Eclips komeet (C/1948 V1, 1948 XI, 1948l) Eerst observatie tijdens de Nairobi totale zonsverduistering van 1 november 1948 (magnitude about −2)
Komeet Elenin (C/2010 X1) Leonid Elenin, 10 december 2010
Komeet Hale-Bopp (C/1995 O1) Alan Hale en Thomas Bopp, 23 juli 1995, (een van de 5 bekende kometen met een negatieve magnitude (−2.7)
Komeet Humason (C/1961 R1, 1962 VIII, 1961e) Milton Humason, 1 september 1961
Komeet Hyakutake (C/1996 B2) Yuji Hyakutake, 30 januari 1996
Komeet Ikeya-Seki (C/1965 S1, 1965 VIII, 1965f) Kaoru Ikeya, Tsutomu Seki, 18 september 1965
Komeet Kohoutek (C/1973 E1, 1973 XII, 1973f) Luboš Kohoutek, 7 maart 1973
Komeet LONEOS (C/2007 F1) LONEOS, 19 maart 2007
Komeet Lulin (C/2007 N3) Ye Quanzhi en Lin Chi-Sheng, Lulin Observatorium, 11 juli 2007
Komeet Machholz (C/2004 Q2) Donald Machholz, 27 augustus 2004
C/2008 Q1 (Komeet Matičič) Stanislav Matičič Črni Vrh Observatorium
C/2006 P1 (Komeet McNaught) Robert McNaught, 7 augustus 2006 (max. helderheid −5m)
C/2009 R1 (Komeet McNaught) Robert McNaught, 9 september 2009
Komeet McNaught-Russell (C/1993 Y1, 1994 XI, 1993v) Robert McNaught, Kenneth Russell 17 december 1993
Komeet Mrkos (C/1957 P1, 1957 V, 1957d) Antonín Mrkos, 29 juli 1957
Komeet NEAT (C/2001 Q4) NEAT, 24 augustus 2001
Komeet Pojmański (C/2006 A1) Pojmański, 2 januari 2006
Komeet Seki-Lines (C/1962 C1, 1962 III, 1962c) Tsutomu Seki en Richard Lines, 4 februari 1962
Komeet Skjellerup-Maristany (C/1927 X1, 1927 IX, 1927k) John Francis Skjellerup, 28 november 1927 en Edmundo Maristany , 6 december 1927
Komeet Skorichenko-George (C/1989 Y1, 1990 VI, 1989e1) Boris Skorichenko en Doug George, 17 december 1989 [12]
Grote zuidelijke komeet (C/1947 X1, 1947 XII, 1947n) 7 december 1947
C/2006 M4 (SWAN) Robert Matson en Michael Mattiazzo, 20 juni 2006
Komeet West (C/1975 V1, 1976 VI, 1975n) Richard Martin West, 10 augustus 1975
Komeet White-Ortiz-Bolelli (C/1970 K1, 1970 VI, 1970f) Graeme Lindsay White, 18 mei 1970, Emilio Ortiz, 21 mei 1970 en Carlos Bolelli, 22 mei 1970
Komeet Wilson-Hubbard (C/1961 O1, 1961 V, 1961d, Drakesen, Portlock-Weinberg) Stewart Wilson en William Hubbard, 23 juli 1961
Komeet Yi-SWAN (C/2009 F6) Yi Dae am en SOHO van Robert Matson, 26 maart 2009 (maximum magnitude +8.5m)
Komeet Zhu-Balam (C/1997 L1) Zhu Jin, 3 juni 1997 en David Balam, 8 juni 1997 [13]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Cometary Designation System. Minor Planet Center Geraadpleegd op 2007-12-26
  2. a b Small Bodies: Profile. NASA/JPL Planetary Data System Geraadpleegd op 2009-04-26
  3. 23-25 juli 44 BC (Rome): −4.0 (Richter model) en −9.0 (41P/Tuttle-Giacobini-Kresák model); absolute magnitude op 26 mei 44 BC (China): −3.3 (Richter) and −4.4 (41P/TGK); , The Comet of 44 B.C. and Caesar's Funeral Games. , Contributor: Brian G. Marsden, Illustrated, Scholars Press. ,  Atlanta, 1997, p. 236.  ISBN 0-788-50273-5. Geraadpleegd op February 25, 2009.
  4. JPL Small-Body Database Browser C/1686 R1
  5. JPL Small-Body Database Browser C/1729 P1
  6. El observatorio astronómico del convento de Santo Domingo
  7. Auszug aus einem Schreiben des Herrn Dwerhagen an Herrn Dr. und Ritter Olbers in Bremen
  8. Hace 128 años se descubría el cometa 1881 III
  9. Córdoba Estelar, Cap 21,pp.348-349 and Uranometría Argentina 2001
  10. Allegedly "Viscara" on April 12, 1901. Viscara was apparently an administrator of some sort in Paysandú, Uruguay, and a Lorenzo Kropp on May 25 wrote a letter to the Astronomische Nachrichten concerning this alleged observation.
  11. ¿Quién descubrió el cometa 1941 B2?
  12. [1]
  13. [2]