Lina Haag

Lina Haag (Schwäbisch Gmünd, 18 januari 1907) was tijdens de Tweede Wereldoorlog een verzetsstrijdster en gevangene in het vrouwenconcentratiekamp bij Moringen en Lichtenburg bij Wittenberg. Op haar honderdste, in 2007, kreeg ze de Dachau-prijs.

Biografie

Lina Haag, toen nog Lina Jäger, werd geboren in Schwäbisch Gmünd in Württemberg. In 1920 leert ze Alfred Haag kennen. Ze komen beide uit eenvoudige gezinnen en sluiten zich aan bij de jeugbeweging van de KPD, de Duitse communistische partij.

In nazi-Duitsland wordt ze in verschillende gevangenissen en kampen gevangen gehouden en gepijnigd. Ze gaf de ter dood veroordeelde Liselotte Herrmann na het vonnis acht pijnstillers die ze voor zich zelf had gespaard. Na haar eigen vrijlating wordt ze herenigd met haar dochter. Ze gaat vervolgens bijna dagelijks naar het hoofdkwartier van de SS om te vragen voor vrijlating van haar man. Uiteindelijk krijgt ze toestemming om met Heinrich Himmler te spreken, waar ze opnieuw om vrijlating van Alfred vraagt. Himmler zorgt vervolgens inderdaad voor de vrijlating van hem uit het concentratiekamp Mauthausen. Alfred was daar en in Dachau gemarteld.

Alfred werd al snel opgeroepen om te vechten aan het oostfront. Hun huis in Berlijn was gebombardeerd. Lina werd overgebracht om in een ziekenhuis in Garmisch-Partenkirchen te werken. Vanaf hier schreef ze een brief over haar ervaringen naar Alfred, niet wetend of ze hem ooit nog zou zien. Deze brief is gepubliceerd in het boekje Eine Hand voll Staub – Widerstand einer Frau 1933 bis 1945.

In 1948 komt Alfred vrij uit een krijgsgevangenenkamp van het Rode leger van de Sovjet-Unie. Tot de dood van Alfred in 1982 leefden Alfred en Lina Haag samen. Lina is haar leven lang pacifiste gebleven en woont nu in München.

Bronnen, noten en/of referenties