Lindy hop

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lindy hop in Sacramento, Californië, USA (2006)

Lindy hop is een Afro-Amerikaanse dans die ontstond in New York City in de late jaren twintig en vroege jaren dertig. Het was een samensmelting van vele verschillende dansen, maar voornamelijk gebaseerd op jazzdans, tapdansen en charleston. De ontwikkeling van lindy hop ging samen op met de ontwikkeling van jazz. Om die reden wordt de term Swing zowel voor deze dansstijl gebruikt als voor de jazzstijl waarop wordt gedanst. Er werd bijvoorbeeld in de grote danszalen van Harlem, de Savoy ballroom en de Cotton-club gedanst op de muziek van onder andere Louis Armstrong en Ella Fitzgerald.

In lindy hop wordt solo- en partnerdansen gecombineerd en de dans bevat zowel veel improvisatie als meer formele elementen, vergelijkbaar met de muziek waarop wordt gedanst. De basis swing out bevat bestaat deels uit een stuk gesloten danshouding, waarbij man en vrouw samen dansen (iets dat in Afrikaanse dansen gewoonlijk niet was toegestaan) en uit een stuk open danshouding waarin voor beide dansers ruimte is voor improvisatie.

Toen Charles Lindbergh in 1927 voor het eerst solo non-stop de Atlantische Oceaan overvloog, van New York naar Parijs, kopten de kranten: Lucky Lindy hops Atlantic. Hieruit zou de naam lindy hop zijn ontstaan.

Toen de dans door de blanke bevolking overgenomen werd stond deze bekend als de jitterbug, en stond aan de wortels van de Rock-'n-Roll en Boogiewoogie.

De muziek[bewerken]

Op alle muziek met een swing ritme kan Lindy hop gedanst worden.

Het soort muziek waar doorgaans de Lindy Hop op gedanst wordt, kan voornamelijk onderverdeeld worden in volgende categorieën:

Big Band Swing Music: Count Basie, Duke Ellington, Benny Goodman, Chick Webb, Artie Shaw, Harry James, ea. Deze muziek wordt gespeeld door een bigband en kenmerkt zich door een explosief, vrolijk en ritmisch geluid.

Jump Blues: Louis Jordan, Jimmy en Joe Liggins, The Cadets, Etta James, Willie Brown, Louis Prima, Ella Mae Morse, Roy Milton, ea. Deze muziek is de voorloper van Rock and Roll: bluesy, maar met een licht, eenvoudige swing ritme.

Vintage Pop vocalisten: Frank Sinatra, Nat King Cole, Ella Fitzgerald, Carmen McRae, Tony Bennett, Bing Crosby, Dean Martin, ea. Vooral jazz-georiënteerde muziek uit de jaren 1940-1960, waar de zanger de frontman van de band werd en zich centraal op het podium plaatste. Het varieert van leuke swing tunes tot croonende ballads tot gladde, fluweelachtige, martini-lounge tunes.

Mainstream Swing Jazz: Oscar Peterson, Roy Eldridge, Coleman Hawkins, Lester Young, Ben Webster, ea. Dit geluid wordt getypeerd door een zachtere, meer verfijnd gevoel, maar is nog steeds ritmisch en dansbaar. Ideaal voor een "cocktail party" gevoel. Zeer geschikt voor langzame dansen of langzaam Lindy Hoppen.

Blues: Muddy Waters, BB King, Stevie Ray Vaughan, Pinetop Perkins, en Snooky Pryor, ea. Straight-forward, 12-Bar Blues waarmee het allemaal begon, typeert Lindy muziek op zijn best. Hoe meer ontspannen het Bass ritme, hoe beter.

Neo Swing: Big Bad Voodoo Daddy, Royal Crown Revue, Brian Setzer, Cherry Poppin' Daddies, Ray Gelato, Ray Collins Hot Club, ea. Deze muziek leent elementen uit Jump Blues, Rock en de Big Band Swing waarmee het een hectische, up-tempo dansmuziek creëert, die verband houdt met de Neo-Swing rage van de late jaren 1990.

Externe links[bewerken]