Lodewijk IV van Thüringen
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Lodewijk IV van Thüringen | ||
| 1200-1227 | ||
 |
||
| Landgraaf van Thüringen | ||
| Periode | 1217-1227 | |
| Voorganger | Herman I | |
| Opvolger | Herman II | |
| Vader | Herman I van Thüringen | |
| Moeder | Sophia van Wittelsbach | |
Lodewijk IV van Thüringen (Thüringen, 28 oktober 1200 - Otranto, 11 september 1227) was de oudste zoon van Herman I van Thüringen en Sophia van Wittelsbach.
Hij werd in 1217 landgraaf van Thüringen, in opvolging van zijn vader.
Hij huwde in 1221 met (de later heilig verklaarde) Elisabeth van Hongarije. Lodewijk steunde de vrijgevigheid en vroomheid van zijn echtgenote. Toen hij in 1227 aan de kruistocht deel wilde nemen, stierf hij voortijdig. Alhoewel hij door het volk snel als heilige vereerd werd, werd hij nooit officieel heilig verklaard. Op de kerkelijke kalender staat wel zijn feestdag op 18 oktober genoteerd.
Lodewijk was vader van:
- Herman II (1222-1241)
- Sophia (1224-1275), in 1240 gehuwd met hertog Hendrik II van Brabant (1207-1248), stamouders van de Hessen-dynastie
- Gertrudis (1227-1297), abdis van Quedlinburg.
Lodewijk is bijgezet in de slotkapel van kasteel Reinhardsbrunn bij Gotha.
