Lodewijk IX van Hessen-Darmstadt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lodewijk IX
1719-1790
Ludwig IX von Hessen-Darmstadt.JPG
Landgraaf van Hessen-Darmstadt
Periode 1768-1790
Voorganger Lodewijk VIII
Opvolger Lodewijk X
Vader Lodewijk VIII van Hessen-Darmstadt
Moeder Charlotte Christina Magdalena Johanna van Hanau-Lichtenberg

Lodewijk IX (Darmstadt, 15 december 1719 - Pirmasens, 6 april 1790) was van 1768 tot 1790 landgraaf van Hessen-Darmstadt. Hij was de zoon van Lodewijk VIII en Charlotte Christina Magdalena Johanna van Hanau-Lichtenberg.

Leven[bewerken]

Hij was een eenvoudig man, een groot soldatenvriend en vriend van Frederik de Grote. Zijn residentie Pirmasens, die hij ook reeds onder de regering van zijn vader bestuurde en die aanvankelijk slechts dertig huizen telde, vergrootte hij tot een stad, mede door plaatsing van een geheel garnizoen aldaar. In 1763 verleende hij de plaats stadsrechten.

Na zijn troonsbestijging in 1768 lukte het hem de onder zijn vader geruïneerde financiële situatie van het landgraafschap weer te verbeteren. Hij regeerde op verlichte wijze, bevorderde de cultuur en schafte verschillende misstanden in de justitie, af. Het bestuur verbeterde hij door het aantrekken van bekwame ambtenaren en geleerden uit Noord- en Midden-Duitsland. Zijn hof was een verzamelplaats van Duitse kunstenaars en dichters. Door de Franse Revolutie verloor hij de rechten en inkomsten van de van moederskant geërfde bezittingen in de Elzas. Hij stierf in 1790 en werd opgevolgd door zijn zoon Lodewijk X.

Huwelijk en kinderen[bewerken]

Sinds 12 augustus 1741 was hij gehuwd met Henriëtte Caroline, dochter van Christiaan III van Palts-Zweibrücken, die van Goethe de bijnaam "de grote landgravin" ontving. Uit dit huwelijk werden acht kinderen geboren: