Lodewijk V van Beieren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lodewijk V
1322-1375
Markgraaf van Brandenburg
Periode 1323-1361
Voorganger Hendrik II
Opvolger Lodewijk II
Hertog van Opper-Beieren
Periode 1347-1361
Voorganger Lodewijk IV
Opvolger Meinhard
Graaf van Tirol
Periode 1342-1361 (samen met Margaretha
Voorganger Jan Hendrik
Opvolger Meinhard III
Vader Lodewijk de Beier
Moeder Beatrix van Silezië-Glogau

Lodewijk V bijgenaamd de Oude of de Brandenburger (?, mei 1315 - Zorneding bij München, 18 september 1361) was de oudste zoon van keizer Lodewijk de Beier en diens eerste echtgenote Beatrix van Silezië-Glogau.

In 1323 werd hij door zijn vader aangesteld als markgraaf van Brandenburg, maar hij liet in 1351 het bestuur over aan zijn halfbroer Lodewijk VI van Beieren, nadat hij met de adel in onmin was geraakt. In 1347 volgde hij zijn vader op als hertog van Beieren, samen met zijn halfbroer Lodewijk(VI). In 1349 werd Beieren opgedeeld en zij behielden Opper-Beieren.

Door zijn huwelijk met Margaretha Maultasch, de dochter van Hendrik van Karinthië, werd hij in 1342 ook co-graaf van Tirol. Hij werd de vader van Meinhard III van Tirol. Voordien was hij gehuwd met Margaretha van Denemarken (-1340), de dochter van koning Christoffel II van Denemarken.

Monument in de Berliner Siegesallee van Ernst Herter, 1899