Lodewijk van Frankrijk (1707-1712)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lodewijk, de kleine dauphin van Frankrijk.

Lodewijk van Frankrijk (Kasteel van Versailles, 8 januari 1707 - verm. aldaar, 8 maart 1712), dauphin van Frankrijk en hertog van Bretagne, was de tweede zoon van Lodewijk, hertog van Bourgondië, en Maria Adelheid van Savoye.

Zijn grootouders aan vaderskant waren Lodewijk, le Grand Dauphin en Maria Anna van Beieren. Zijn grootouders aan moederskant waren Victor Amadeus II van Sardinië en Anne Marie van Orléans, de jongste dochter van Filips I, hertog van Orléans, en diens eerste vrouw Henriëtta Anne van Engeland.

Tijdens zijn geboorte was Lodewijk de derde in de lijn van troonopvolging. Zijn overgrootvader, Lodewijk XIV, was op dat moment koning. Lodewijk had een oudere broer die eveneens Lodewijk heette (1704-1705). Deze stierf in 1705.

Zijn grootvader aan vaderskant, Lodewijk (le Grand Dauphin), dauphin van Frankrijk en prins van Viana, stierf op 14 april 1711. Lodewijks vader werd toen Dauphin, en Lodewijk zelf werd tweede in lijn van de troonopvolging. Zijn beide ouders liepen begin 1712 een ziekte op. Zijn moeder stierf als eerste op 12 februari. Zijn vader volgde haar op 18 februari. Dankzij de dood van zijn vader werd Lodewijk nu de dauphin, troonopvolger en erfgenaam van zijn overgrootvader Lodewijk XIV van Frankrijk. Minder dan een maand later, na de dood van zijn ouders stierf ook Lodewijk zelf op 8 maart 1712.

Lodewijk werd begraven in de Saint Denisbasiliek. Zijn jongere broer, de hertog van Anjou, werd de nieuwe dauphin en volgde in 1715 zijn overgrootvader op als koning Lodewijk XV van Frankrijk.

Voorganger:
Lodewijk, le Petit Dauphin
Dauphin van Frankrijk
18 februari 1712 - 8 maart 1712
Opvolger:
Lodewijk XV