Lodewijk van Nassau
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Graaf Lodewijk van Nassau (Dillenburg, 10 januari 1538 – Mook, 14 april 1574) was een jongere broer van Prins Willem I van Oranje-Nassau. Ook was Lodewijk de vertrouwensman en secretaris van Willem van Oranje, dat zij een goede band hadden blijkt uit de vele correspondentie tussen Lodewijk en Willem die bewaard is gebleven.
Inhoud |
[bewerk] Leven
[bewerk] Jonge jaren
Lodewijk van Nassau was het zesde kind van Willem de Rijke en het vierde kind van diens tweede vrouw gravin Juliana van Stolberg. Lodewijk groeit op in Dillenburg en verblijft daarna veel in de aanwezigheid van zijn broer Willem, voor wie hij dienst doet als secretaris. Ook voert hij de onderhandelingen in Dresden met keurvorst Maurits van Saksen over het huwelijk van Willem met diens dochter Anna van Saksen.
[bewerk] Tachtigjarige Oorlog
Aan de vooravond van de Tachtigjarige Oorlog was hij een van de leiders van het Eedverbond der Edelen en mede-opsteller van het Smeekschrift der edelen dat het verbond aanbood aan landvoogdes Margaretha van Parma. Het smeekschrift om een minder streng regime in de Nederlanden te voeren vond geen gehoor, de Spaanse koning Filips II stuurde in reactie troepen onder leiding van de Hertog van Alva.
Lodewijk voerde de troepen van Willem van Oranje aan bij de slag bij Heiligerlee waar zijn broer Adolf sneuvelde. Hierna werd hij bij de Slag bij Jemmingen verslagen door de troepen van de Hertog van Alva. Door naakt over de Eems te zwemmen wist hij ternauwernood het vege lijf te redden. Vervolgens ging hij naar Frankrijk waar hij diplomatieke diensten verrichtte voor zijn broer Willem. In Frankrijk onderhield hij ook contacten met de hugenoten, met name met hun leider, Gaspard de Coligny. In 1569 leidt hij een contingent Hugenootse troepen bij Montcontour. Maar de hugenoten werden verslagen en Lodewijk moest Frankrijk ontvluchten, waarna hij in de Nederlanden weer dienst doet als legeraanvoerder. Als de watergeuzen op 1 april 1572 Den Briel hebben ingenomen, ziet hij kans om op 23 en 24 mei bij verrassing de steden Valencijn en Bergen (Henegouwen) in te nemen (zie Bezetting van Bergen). Alva belegert hierop Bergen, en bij het uitblijven van versterkingen (zijn bondgenoot Gaspard de Coligny, die met een protestans leger vanuit Frankrijk de Spanjaarden zou aanvallen, wordt in de Bartholomeüsnacht vermoord) moet Lodewijk de stad opgeven. Samen met zijn broer Hendrik voert hij vervolgens de legers aan bij Slag op de Mookerheide, waar hij sneuvelt.
[bewerk] Zie ook
| Bronnen, noten en/of referenties: |
|
