Lodewijk van Tarente

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Lodewijk van Tarente (1308-1362) was een zoon van Filips I van Tarente en van Catharina van Valois-Courtenay. Lodewijk was de geliefde van Johanna I van Napels en nam deel aan de moord op haar echtgenoot Andreas I van Hongarije, waarna hij met haar trouwde. In 1352 werden zij beiden gekroond tot koningen van Napels. Kort daarop vielen de troepen van Lodewijk I van Hongarije het land binnen om de moord op zijn broer te wreken. Lodewijk en Johanna vluchtten naar Provence, maar sloegen nadien terug. De strijd om het koninkrijk werd in 1350 door paus Clemens VI beslecht in het voordeel van Johanna.

Hij was de vader van:

  • Catharina (1347- 1364)
  • Françisca (1349 † 1352).