Lolita (1962)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lolita
Regie Stanley Kubrick
Producent James B. Harris
Scenario Stanley Kubrick
na Vladimir Nabokov
Hoofdrollen James Mason
Sue Lyon
Shelley Winters
Muziek Nelson Riddle
Montage Anthony Harvey
Cinematografie Oswald Morris
Distributie Metro-Goldwyn-Mayer
Première 1962
Genre Drama
Speelduur 152 minuten
Taal Engels
Frans
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $2.000.000,-
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Lolita is een Brits-Amerikaanse dramafilm uit 1962 onder regie van Stanley Kubrick. Het verhaal is gebaseerd op dat uit de gelijknamige roman van Vladimir Nabokov uit 1955. Net als het boek was ook de film bij verschijning omstreden. In verschillende landen werd de film gecensureerd.

Lolita werd genomineerd voor de Academy Award voor beste script. Daarnaast werd de film genomineerd voor vier Golden Globes, de Gouden Leeuw van het Filmfestival van Venetië 1962 en de BAFTA Award voor beste Britse acteur (James Mason).

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De 45 jaar oude professor Humbert Humbert (James Mason) raakt smoorverliefd op een meisje van 12. Hij besluit te gaan trouwen met haar moeder om zo dichter bij haar te komen. Wanneer de moeder bij een verkeersongeval om het leven komt, werkt dat alleen maar in zijn voordeel. Het meisje is nu emotioneel afhankelijk van hem en hij kan daar gemakkelijk gebruik van maken. Helaas blijkt het meisje later een andere vriend te hebben en de professor blijft alleen achter.

Naast dit plot heeft het verhaal een surrealistisch tintje. De professor wordt voortdurend opgefokt door een schizofreen alter-ego dat hem steeds lastigvalt. De professor wordt zo boos op de hallucinante verschijning dat hij hem doodschiet. Deze persoon zoekt dekking achter een schilderij met daarop een afbeelding van de professor, maar die schiet dwars door het doek van het schilderij heen. De afbeelding van de professor wordt hierbij zelf stukgeschoten en het bloed van de verschijning druipt door de kogelgaten over de afbeelding. Met dit symbolische einde wilde Kubrick duidelijk maken dat met de dood van de verschijning de professor zichzelf ook doodt. Nadat de professor zijn waanbeeld heeft vermoord, is de film afgelopen. Tijdens de aftiteling wordt verteld dat professor Humbert veroordeeld werd voor moord en in de gevangenis aan een hartstilstand overleed. Met deze moord begint de film, waarna in flashbacks terugverteld wordt naar het einde.

Rolverdeling[bewerken]

Ontvangst[bewerken]

Lolita werd ten tijde van de premières bedolven onder kritiek. De film zou pedofilie verheerlijken en een overdaad aan erotische scènes bevatten. In verschillende landen werd de film daarom gecensureerd. In realiteit komen bloot en seks nooit expliciet in beeld. Erotisch heftiger dan de openingsbeelden, waarin professor Humbert de tenen van Lolita met nagellak beschildert, worden de beelden niet. Wel bevat de film seksuele symboliek en kleine beeldgrapjes die in het begin van de jaren 1960 als gewaagd werden beschouwd.