Lomografie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lomografie: Tilburgse kermis, foto door NoisyToy.net

Lomografie is een bepaalde techniek in de analoge fotografie. Iemand die de lomografie bedrijft, wordt ook wel een lomograaf genoemd.

Geschiedenis[bewerken]

De term "Lomografie" is vernoemd naar de Lomo LC-A (Lomo Compact Automaat), een eenvoudige kleinbeeldcamera die werd geproduceerd in Sint-Petersburg. In 1991 werd deze camera in Praag ontdekt door een groep Oostenrijkse studenten, die enthousiast raakten door zijn groot gebruikersgemak. In 1992 richtten ze in Wenen de Lomographische Gesellschaft op (Engels: Lomography Society) die de camera over de hele wereld verkocht. Later verkocht de firma ook een groot aantal andere modellen, meestal goedkope Russische camera's of speelgoedcamera's die ze zelf lieten produceren. In 2006 werd het model van de LC-A licht gewijzigd en werd voortaan onder de typenaam LC-A+ geproduceerd in China.[1]

Beschrijving[bewerken]

Interieur van een Lomography Shop in Lissabon

De lomografen gebruiken naast de LC-A het liefst goedkope (speelgoed)camera's, antieke modellen of polaroidcamera's. Het motto van lomografie is "Don't think, just shoot!"[2] Lomografie heeft derhalve een nonchalante, terloopse manier van fotograferen: vaak zonder te kijken, vanuit de heup en zonder na te denken. Het doet er niet toe of de foto nu scherp of bewogen is, onder- of overbelicht of dat er vignettering optreed.

Aanhalingsteken openen

De tien gouden regels van de lomografie:

  1. Neem je camera overal mee naartoe;
  2. Gebruik 'm altijd, dag en nacht;
  3. Lomografie is een deel van je leven;
  4. Oefen met opnames uit de losse hand;
  5. Ga zo dicht mogelijk bij het onderwerp staan;
  6. Denk niet na;
  7. Wees snel;
  8. Je hoeft niet van tevoren te weten wat er op de foto staat;
  9. Achteraf trouwens ook niet;
  10. Maak je niet druk over deze regels.
    Lomography.nl
Aanhalingsteken sluiten

De meeste lomografen experimenteren bovendien met allerlei technieken die in de normale fotografiecultuur vaak taboe zijn. Een zo'n techniek is het twee keer belichten van de film: nadat deze is volgeschoten winden ze hem helemaal terug en gebruiken ze hem opnieuw, zodat de beelden over elkaar lopen. Soms worden filmrolletjes gebruikt die een aantal jaren over de datum zijn, zodat er verkleuring ontstaat bij het ontwikkelen.

Een populaire techniek bij lomografie is crossprocessing, oftewel het ontwikkelen van een film in de verkeerde vloeistof. Meestal gebruiken ze daarvoor een diafilm met een lage ASA-waarde, die ze laten ontwikkelen in ontwikkelvloeistof voor normale films (C-41).[3]

Zie ook[bewerken]

Noten en verwijzingen

  1. (en) Lomography.com: LC-A+ history
  2. (en) Adam Blenford in BBC News: Lomos: New take on an old classic (26 mei 2012)
  3. (en) Lomography: CrossProcessing.info
    (en) Lomography: Tipster of the Week: The Inverted Equation of Cross Processing

Overige bronnen