Lood(II)acetaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Loodacetaat
Structuurformule en molecuulmodel
Lood(II)acetaatkristallen
Lood(II)acetaatkristallen
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
Pb(C2H3O2)2 · 3H2O
IUPAC-naam lood(II)ethanoaat
Andere namen loodacetaat trihydraat, loodsuiker
Molmassa 379,34 g/mol
CAS-nummer 6080-56-4
Beschrijving Kleurloze tot witte kristallen
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Toxisch Milieugevaarlijk
H-zinnen R61 - R33 - R48/22 - R50/53 - R62
P-zinnen S53 - S45 - S60 - S61
Opslag luchtgevoelig, absorbeert CO2 uit de lucht
MAC-waarde 0,1 mg/m³
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur kleurloos-wit
Dichtheid 2,55 g/cm³
Smeltpunt 75 °C
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Lood(II)acetaat (ook loodsuiker of saccharum saturni genoemd) is een wateroplosbaar anorganisch loodzout. Lood(II)acetaat kan ontstaan als lood(II)oxide in aanraking komt met azijnzuur. Bij de Romeinen was het bekend dat wijn, die destijds aanzienlijke hoeveelheden azijnzuur kon bevatten omdat de alcohol deels was geoxideerd, in loden bekers minder zuur werd en dat het ontstane lood(II)acetaat zoet van smaak was. Het werd dan ook gebruikt om wijn zoeter te maken. Loodverbindingen zijn echter giftig en dus niet geschikt voor consumptie. Loodacetaat word ook wel duivelssuiker genoemd.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • MSDS-fiche loodacetaat, Sigma Aldrich, productnummer 467863