Lood(II)azide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lood(II)azide
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van lood(II)azide
Structuurformule van lood(II)azide
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
Pb(N3)2
IUPAC-naam lood(II)azide
Andere namen looddiazide
Molmassa 291,2402 g/mol
SMILES
[N-]=[N+]=N[Pb]N=[N+]=[N-]
InChI
InChI=1/2N3.Pb/c2*1-3-2;/q2*-1;+2/rN6Pb/c1-3-5-7-6-4-2
CAS-nummer 13424-46-9
EG-nummer 236-542-1
PubChem 61600
Beschrijving Kleurloze naalden of wit poeder
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Explosief Schadelijk Schadelijk voor de gezondheid Milieugevaarlijk
Gevaar
H-zinnen H200 -H302 - H332 - H360Df - H373 - H410
EUH-zinnen geen
P-zinnen geen
EG-Index-nummer 082-003-00-7
VN-nummer 0129
ADR-klasse Gevarenklasse 1.1
MAC-waarde 0,15 mg/m3
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur wit
Dichtheid 4,71[1] g/cm³
Oplosbaarheid in water 0,230[1] g/L
Goed oplosbaar in azijnzuur
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Lood(II)azide is een schokgevoelige, zeer explosieve anorganische verbinding van lood en stikstof, met als brutoformule Pb(N3)2. De detonatie van een zeer geringe hoeveelheid, een brokje zo groot als een halve erwt, geeft een knal die te vergelijken is met een aantal rotjes. Het komt voor als een kleurloos of wit kristallijn poeder dat zeer slecht oplosbaar is in water. Vermengd met water (> 20%) is de suspensie niet explosief.

Het schokfront dat ontstaat bij de detonatie wordt in munitie gebruikt om het hoofdexplosief te doen exploderen. Loodazide vinden we terug in ontstekingsinrichtingen als slaghoedjes, waarmee springmeesters en militairen springstoffen ontsteken.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) Gegevens van loodazide in de GESTIS-stoffendatabank van het Duitse Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA) (geraadpleegd op 4 december 2008) (JavaScript vereist)