Louis Beel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Louis Beel
Beel, L.J.M. - SFA008007058.jpg
Algemene informatie
Naam Louis Joseph Maria Beel
Geboren 12 april 1902 in Roermond
Overleden 11 februari 1977 in Utrecht
Partij RKSP (1933-1945) en KVP (vanaf 1945)
Titulatuur dr.
Politieke functies
1945-1947
1951-1956
Minister van Binnenlandse Zaken
1946-1948
1958-1959
Minister-president
1947
1956
Minister van Overzeese Gebieddelen a.i.
1947-1948
1958-1959
Minister van Algemene Zaken
1948-1949 Hoge Commissaris van Nederlands-Indië
1952 Minister van Maatschappelijk Werk a.i.
1952-1956 Vicepremier
1956 Minister van Justitie a.i.
1956-1977 Minister van Staat
1958-1959 Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid
1959-1973 Vicepresident van de Raad van State
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland
Bioscoopjournaal uit 1947. Omdat koningin Wilhelmina ziek is heeft zij minister-president L.J.M. Beel gemachtigd om, namens haar, de zitting van de Staten-Generaal te openen en de troonrede uit te spreken.

Louis Joseph Maria Beel (Roermond, 12 april 1902Utrecht, 11 februari 1977) was een Nederlandse ambtenaar en politicus voor de RKSP en later voor haar opvolger de KVP. Hij was tweemaal minister-president van Nederland, in de periodes 1946-1948 en 1958-1959.

Ambtenaar[bewerken]

Beel behaalde in 1920 het diploma gymnasium-B aan het Bisschoppelijk College te Roermond. Hij was daarna werkzaam op de gemeentesecretarie van de gemeente Roermond. In 1924 werd hij secretaris van mgr. P.J.M. Gils, de eerste bisschoppelijk inspecteur van het bijzonder katholiek lager onderwijs in Limburg. In dit jaar schreef Beel zich ook in als rechtenstudent aan de Roomsch-katholieke Universiteit van Nijmegen.

In 1925 werd hij benoemd tot ambtenaar aan de Provinciale Griffie van Overijssel, nadat een sollicitatie naar het secretarisambt van de gemeente Deurne op niets was uitgelopen. Na het behalen van het doctoraalexamen rechten in 1928, was hij vanaf 1929 werkzaam bij de gemeentesecretarie van Eindhoven, sinds 1934 als plaatsvervangend gemeentesecretaris. In 1935 promoveerde hij tot doctor in de rechtsgeleerdheid op het proefschrift "Zelfbestuur of afhankelijke decentralisatie?".

Toen Eindhoven in 1942 een NSB-burgemeester kreeg, nam Beel vrijwillig ontslag, en begon aan huis een bureau voor bestuursrecht.

Minister[bewerken]

Vanaf 23 februari 1945 was hij minister van Binnenlandse Zaken in het Kabinet-Gerbrandy III en het Kabinet-Schermerhorn-Drees. Van 3 juli 1946 tot 7 augustus 1948 was hij minister-president van kabinet-Beel I. Daarna was Beel in 1948 en 1949 Hoge Vertegenwoordiger van de Kroon in Nederlands Oost-Indië.

Hij was van 1949 tot 1951 hoogleraar in het bestuursrecht en de bestuurskunde aan de Universiteit van Nijmegen. Hij was ook van 1950 tot 1951 voorzitter van het Landelijk Sociaal-Charitatief Centrum.

Vanaf 6 december 1951 was hij opnieuw minister van Binnenlandse Zaken in het Tweede en het Derde Kabinet Drees. Op 7 juli 1956 trad hij af als minister vanwege zijn deelname in de Commissie van Drie, die onder zijn voorzitterschap onderzoek zou doen naar de problematiek die later de Greet Hofmans-affaire is gaan heten. Op 21 november 1956 werd Beel tot minister van Staat benoemd.

Na het lidmaatschap van de Commissie van Drie werd hij regeringscommissaris voor de omroep, opnieuw voorzitter van het Landelijk Sociaal-Charitatief Centrum en curator van de Universiteit van Nijmegen. Ook bekleedde hij enkele commissariaten in het bedrijfsleven.

In oktober 1956 werd hij lid van de Raad van State. Na de val van het Vierde Kabinet-Drees was hij van 22 december 1958 tot 19 mei 1959 minister-president, tevens minister van Algemene Zaken, van het kabinet-Beel II.

Vicepresident van de Raad van State[bewerken]

Van 1959 tot 1972 was hij vicepresident van de Raad van State. Door de lange duur van zijn vicevoorzitterschap van dit college - de facto heeft de vicevoorzitter de dagelijkse leiding van het college - en zijn betrokkenheid bij vele kabinetsformaties in die periode tot in 1973 toe, werd hij wel "onderkoning" genoemd.

Louis Beel werd onder andere benoemd tot Minister van Staat en ontving het grootkruis in de Orde van de Nederlandse Leeuw en de Orde van Pius.

Louis Beel overleed in 1977 op 74-jarige leeftijd.

Trivia[bewerken]

- De NS-locomotieven van de 2600 serie (gebouwd in de jaren 50) werden de "Beelen" genoemd. De reden was de gelijkenis van hun voorzijde met het hoge voorhoofd van Beel.

- Louis Beel was een broer van de Limburgse hulpbisschop mgr. dr. Edmond Beel.

- Zijn moeder, Anna Maria Allegonda Rutten, was een nicht van Tweede Kamerlid Peter Johannes Rutten.

Voorganger:
H. van Boeijen
Minister van Binnenlandse Zaken
1945-1947
Opvolger:
P.J. Witteman
Voorganger:
W. Schermerhorn
Minister-president
1946-1948
Opvolger:
W. Drees
Voorganger:
J.A. Jonkman
Minister van Overzeese Gebiedsdelen a.i.
1947
Opvolger:
J.A. Jonkman
Voorganger:
W. Schermerhorn
Minister van Algemene Zaken
1947-1948
Opvolger:
W. Drees
Voorganger:
F.G.C.J.M. Teulings
Minister van Binnenlandse Zaken
1951-1956
Opvolger:
J.Ch. van Oven
Voorganger:
-
Minister van Maatschappelijk werk a.i.
1952
Opvolger:
F.J.F.M. van Thiel
Voorganger:
F.G.C.J.M. (Frans) Teulings
Vicepremier
1952-1956
Opvolger:
A.A.M. (Teun) Struycken
Voorganger:
W.J.A. Kernkamp
Minister van Overzeese Rijksdelen a.i.
1956
Opvolger:
C. Staf
Voorganger:
L.A. Donker
Minister van Justitie a.i.
1956
Opvolger:
J.Ch. van Oven
Voorganger:
J.G. Suurhoff
Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid
1958-1959
Opvolger:
Ch.J.M.A. van Rooy
Voorganger:
W. Drees
Minister van Algemene Zaken
1958-1959
Opvolger:
J.E. de Quay
Voorganger:
W. Drees
Minister-president
1958-1959
Opvolger:
J.E. de Quay
Voorganger:
Bram Rutgers
Vicepresident van de Raad van State
1959-1973
Opvolger:
Marinus Ruppert

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties