Louis Dollo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Louis Dollo
Louis Dollo
Louis Dollo
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Louis Antoine Marie Joseph Dollo
Geboortedatum 7 december 1857
Geboorteplaats Rijsel, Frankrijk
Sterfdatum 19 april 1931
Sterfplaats Brussel
Wetenschappelijk werk
Vakgebied paleontologie, evolutionaire biologie
Bekend van onderzoek van Iguanodon
Wet van Dollo
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Louis Antoine Marie Joseph Dollo (Rijsel, 7 december 1857 - Brussel, 19 april 1931) was een in Frankrijk geboren Belgische paleontoloog. Hij is bekend om de Wet van Dollo en zijn onderzoek naar dinosauriërs.

Biografie[bewerken]

Louis Dollo overziet de reconstructie van een Iguanodon.

Dollo studeerde in 1877 af in civiele techniek te Rijsel (École Centrale de Lille) en begon zijn carrière als mijnbouwkundig ingenieur. Naast zijn werk in de industrie was hij geïnteresseerd in paleontologie. Vanaf 1878 leidde Dollo gedurende drie jaar de uitgraving en preparatie van een unieke vondst van 31 fossiele Iguanodons in de kolenmijn van Bernissart in Henegouwen. Iguanodon was in 1825 beschreven door Gideon Mantell[1], het was destijds één van de eerste dinosauriërsoorten die ooit was ontdekt.

Dollo ging in 1882 op het Koninklijk Natuurhistorisch Museum van België in Brussel werken, om er de fossielen van Iguanodon verder te onderzoeken. In 1891 werd hij er benoemd tot conservator. Intussen (in 1886) had hij de Belgische nationaliteit aangenomen[2]. In 1909 werd hij tevens professor in de paleontologie aan de Universiteit van Brussel[2]. In 1912 ontving hij de Murchison Medal van de Geological Society of London.

Hij was de rest van zijn leven bezig de vondst van Bernissart te documenteren en erover te publiceren. Hij ontdekte onder andere dat er twee soorten Iguanodon waren en was de eerste die stelde dat het dier waarschijnlijk voornamelijk op zijn achterpoten liep. Door het grote aantal redelijk complete skeletten kon hij veel verbeteringen aanbrengen in de reconstructies van Gideon Mantell en Richard Owen. Zo zag hij in dat de hoorn op de kop van het dier uit de reconstructie van Mantell in feite een lange duim was. Dollo speculeerde dat Iguanodon een amfibie was en goed kon zwemmen.

In 1893 formuleerde Dollo zijn wet voor evolutie als een onomkeerbaar proces, bekend als de Wet van Dollo[3].

Als eerbetoon aan Dollo benoemde de Amerikaanse paleontoloog Gregory S. Paul in 2008 een aan Iguanodon verwant geslacht van dinosauriërs met de naam Dollodon[4].

Referenties[bewerken]

  1. Mantell, G. (1825) Notice on the Iguanodon, a Newly Discovered Fossil Reptile, from the Sandstone of Tilgate Forest, in Sussex, Philosophical Transactions of the Royal Society of London, 115, pp. 179-186.
  2. a b Colbert, E.H. (1968) The great dinosaur hunters and their discoveries. New York: E.P. Dutton & Co., Inc.
  3. Dollo, L. (1893) Les lois de l'évolution, Bulletin de la Société Belge de Géologie, de Paléontologie et d'Hydrologie, 7, pp. 164–166.
  4. Paul, G.S. (2008) A revised taxonomy of the iguanodont dinosaur genera and species, Cretaceous Research, 29 (2), pp. 192-216.