Louis Sévèke
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Jean Louis Bernhard Sévèke (Venray, 28 april 1964 - Nijmegen, 15 november 2005) was een Nederlandse politiek activist, journalist en publicist.
Sévèke stond bekend door zijn strijd tegen de politie en de Binnenlandse Veiligheidsdienst; hij was van mening dat deze overheidsinstanties onnodig dossiers bijhielden van politieke activisten. Sinds 1984 was hij woonachtig in Nijmegen en in dat jaar vatte hij zijn (onvoltooid gebleven) studie aan. Hij raakte betrokken bij acties tegen het studiefinancieringsbeleid van toenmalig minister van Onderwijs Wim Deetman. Nadat hij bij een bezetting van het Ministerie van Onderwijs in 1986 beweerde door de politie te zijn mishandeld, gaf hij zijn studie op en werd hij fulltime activist. Hij was betrokken bij diverse kraakacties; hij was verbonden aan het radicale Onderzoeksbureau Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (OBIV); hij was voorzitter van de vereniging Steunpunt Inzage PID-Nijmegen en hij was juridisch adviseur van verschillende groeperingen van krakers. Zo fungeerde hij onder meer als woordvoerder voor de groep krakers die het Nijmeegse pand Grote Broek in gebruik hadden genomen. Namens hen voerde hij tot zijn dood gesprekken met de gemeente Nijmegen en met de woningbouwvereniging Standvast Wonen over legalisatie van dit kraakpand. Verder was hij actief in de Werkgroep Klachten Politieoptreden en ook werkte hij samen met Buro Jansen & Janssen[1], dat kritisch onderzoek doet naar politie en de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD). Hij publiceerde onder andere in NRC Handelsblad, Trouw en Vrij Nederland[2]. Hij was beperkt actief in de homobeweging.
Inhoud |
[bewerk] Moord
Sévèke werd op 41-jarige leeftijd in het centrum van Nijmegen door Marcel T. met twee pistoolschoten vermoord. Op 22 november 2005 werd hij begraven op de Nijmeegse Begraafplaats Daalseweg.
In juli 2006 werd bekend dat de politie op zoek is naar iemand die zich in e-mails uitgeeft voor Edmund Dantes. Het onderzoek heeft lang weinig concrete aanwijzingen opgeleverd. Een reden daarvoor was dat de kraakbeweging van oudsher weinig heil ziet in samenwerking met de politie. Daarnaast bewoog Sévèke zich in homokringen, waardoor hij veel anonieme contacten had gehad op homo ontmoetingsplaatsen in en rond Nijmegen. Deze 2 zaken bemoeilijkten het politie-onderzoek aanzienlijk. Op 2 januari 2007 vroeg de politie in het programma Opsporing Verzocht hulp van de mensen bij de oplossing van deze moord[3]. Daarnaast heeft zij voor het eerst in de Nederlandse misdaadgeschiedenis een driedimensionale reconstructie gemaakt en alle personen met een mobiele telefoon in deze omgeving gepeild. Volgens onderzoeksjournalist Peter Siebelt heeft de AIVD het onderzoek gefrusteerd[4].
[bewerk] Aanhouding
Op 28 maart 2007 maakte de Nijmeegse politie bekend[5] dat een 38-jarige Rotterdammer (Marcel T.) in hechtenis is genomen. Deze was in een internetcafé in het Spaanse Barcelona gearresteerd en via een versnelde procedure aan Nederland uitgeleverd. De verdachte werd gezocht voor een aantal bankovervallen en hij heeft aangaande de zaak-Sévèke, volgens een politieverklaring, een bekentenis afgelegd. De verdachte en Sévèke kenden elkaar uit het krakerscircuit. Het motief voor de moord zou mogelijk wraak zijn. Sévèke zou T. ervan hebben verdacht een infiltrant van een inlichtingendienst te zijn. Daarom zou Sévèke T. uit de Nijmeegse krakersbeweging hebben gewerkt. De familie van Sévèke stelt echter dat de verdachte het bedoelde kraakpand heeft verlaten omdat hij het niet eens was met de uitkomst van een discussie over het aannemen van geld van woningbezitters in ruil voor het verlaten van een pand. Verdachte zou dat geld wel hebben willen aannemen. In zijn dagboeken verklaart de verdachte T. zich verantwoordelijk voor een serie bomaanslagen in Arnhem in de jaren '90.
[bewerk] Veroordeling
Op 7 maart veroordeelde de rechtbank in Arnhem T. tot een levenslange gevangenisstraf. Dit was conform de eis van het Openaar Ministerie. T. had de moord op Sévèke bekend. De zware straf was volgens de rechter noodzakelijk omdat er terdege rekening mee moet worden gehouden "dat de man op enig moment om hem moverende redenen opnieuw een zeer ernstig misdrijf zal plegen". Onderzoekers van het Pieter Baan Centrum hadden geen relatie kunnen leggen tussen een mogelijke stoornis en de gepleegde feiten, en verklaarden T. volledig toerekeningsvatbaar.
[bewerk] Bibliografie
- 1990 - De tragiek van een geheime dienst (Nijmegen)
- 1998 - Operatie Homerus (Breda, Uitgeverij Papieren Tijger)
[bewerk] Externe links
- Biografie op de site van het NOS Journaal
- Site van familie en vrienden over leven en werk van Louis Sévèke
