Louise Marie van Orléans
| Louise Marie, Prinses van Orléans |
||
| 1812-1850 | ||
| Eerste Koningin der Belgen | ||
| Periode | 1832-1850 | |
| Opvolger | Marie Henriëtte van Oostenrijk | |
| Vader | Lodewijk Filips, Koning der Fransen | |
| Moeder | Marie Amélie van Bourbon-Sicilië | |
Louise Marie Thérèse Charlotte Isabelle van Orléans (Palermo, 3 april 1812 - Oostende, 11 oktober 1850), eerste koningin der Belgen was de dochter van koning Lodewijk Filips van Frankrijk en koningin Marie Amélie van Bourbon-Sicilië.
Inhoud |
Huwelijk [bewerken]
Op 9 augustus 1832 trouwde zij met Leopold I, de eerste koning der Belgen. Door haar huwelijk werd ze onmiddellijk koningin der Belgen. Het huwelijk werd gezien als een politieke zet. Het verenigde een Duitse dynastie onder het oog van het Verenigd Koninkrijk met Frankrijk.
Familie [bewerken]
Door haar kwartierstaat had ze een schitterende kans om te huwen. Ze had banden met verschillende belangrijke staatshoofden zo waren keizer Frans II, koning Karel Felix van Sardinië, koning Ferdinand VII van Spanje en Frans I der Beide Siciliën allen ooms van haar. Maria Louise van Savoye-Carignano was haar groottante.
Het huwelijk zelf werd volgens de oecumenische ritus gesloten, met een katholieke en een protestantse dienst. Louise Marie kreeg van haar vader een privéappartement in het Kasteel van Versailles; daar bracht ze haar jeugd door.
Louise Marie schonk het leven aan de eerste prinsen van de Belgische dynastie:
- Lodewijk Filips (1833-1834)
- Leopold (II) (9 april 1835 - 17 december 1909); hertog van Brabant
- Filips (24 maart 1837 - 17 november 1905) graaf van Vlaanderen, vader van Albert I
- Charlotte (7 juni 1840 - 19 januari 1927), huwde op 27 juli 1857 met aartshertog Maximiliaan en werd keizerin van Mexico.
Dood van de eerste koningin der Belgen [bewerken]
Louise Marie van Orléans werd in 1849 ziek. Ze leed hoogstwaarschijnlijk aan tuberculose. Ten einde raad stuurde Leopold haar op advies van de artsen naar het koninklijk paleis van Oostende. Daar hoopte men dat ze op krachten kon komen. Op 5 oktober 1850 begon haar doodstrijd. Ze kreeg bezoek van de Franse koninklijke familie. Daarnaast werd ze bijgestaan door haar moeder, de Gravin d'Hulst en haar kinderen. Op 11 oktober 1850 overleed ze in het bijzijn van haar echtgenoot. Haar lichaam werd drie dagen later per trein overgebracht naar Brussel. De kinderen van Louise Marie werden bijgestaan door de Gravin d'Hulst.
Leopold II had, door zijn regelmatig verblijf in Oostende als kind en de dood van zijn moeder aldaar, aldus bijzondere herinneringen aan deze stad. Hij zou later Oostende uitbouwen tot de koningin der badsteden.
Externe link [bewerken]
| Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Louise van Orléans op Wikimedia Commons. |
| Koningin der Belgen | |
|---|---|
|
Louise Marie van Orléans · Marie Henriëtte van Oostenrijk · Elisabeth in Beieren · Astrid van Zweden · Fabiola de Mora y Aragón · Paola Ruffo di Calabria |
|