Loyalisten (Britse Ieren)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Brits-Ierse Loyalisten waren Britse-Ieren die niet mee wilden doen met de Ierse opstand van 1798 tegen het Britse gezag. De term loyalisten verwijst, binnen de Amerikaanse Revolutie, naar de mensen die trouw wilden blijven aan de Britse Kroon. In Ierland werd de term voor het eerst gebruikt bij de Ierse revolutie van 1798, omdat die leek op de Amerikaanse en de Franse Revolutie. Ook hier gold "No Taxation without Reprensentation" (Ieren werden niet vertegenwoordigd in het Parlement van Groot-Brittannië.)(De Ieren werden alleen vertegenwoordigd in het Ierse Parlement, echter gold dit vooral voor de Britse Aristocratie in Ierland, de gewone Ierse katholiek bijna niet.) Daarnaast wilde Ieren af van de Britse kroon en wilde een eigen soevereine republiek. Belastingen uit Ierland moesten besteed worden in Ierland en niet in Groot-Brittannië voor bijvoorbeeld infrastructuur.

De Loyalisten behoorden meestal tot de Britse Kolonisten in Ierland en waren vooral Protestant, tegen Katholieke emancipatie en tegen de Ierse onafhankelijkheid van Groot-Brittannië. Meestal hadden ze veel belangen in Groot-Brittannië of behoorden tot de Aristocratie. De Naam Ultra Loyalist werd gebruikt tegen mensen die tegen de organisatie United Irishmen waren. De zogenaamde Ulster loyalists stichten de Orange Order en de Yeoman Militia, die mede ervoor zorgden dat de revolutie werd neergeslagen medio 1798. Sommige Loyalisten zagen het als een katholiek complot om de Brits-Protestantse kolonisten het land uit te jagen. Daarnaast was het een soort burgeroorlog want sommige mensen waren binnen families voor en anderen tegen Ierse Onafhankelijkheid.