Lucas-kritiek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Lucas-kritiek, vernoemd naar het werk van Robert Lucas over macro-economisch beleid, stelt dat het naïef is om de effecten van een verandering in het economisch beleid te proberen volledig te voorspellen op basis van de waargenomen relaties in de historische data, met name sterk geaggregeerde historische data.

Inhoud

Voorbeeld [bewerken]

Een belangrijke toepassing van de Lucas-kritiek is haar implicatie dat de historisch negatieve correlatie tussen inflatie en werkloosheid, die bekendstond als de Phillips-curve, zou verdwijnen als de monetaire autoriteiten zouden proberen om gebruik te maken van deze correlatie. Het permanent verhogen van de inflatievoet in de hoop dat dit tot een permanent lagere werkloosheid zou leiden was een illusie. Conform de theorie van de rationele verwachtingen steeg de "inflatie voorspellingen van bedrijven uiteindelijk zodanig, dat hun werkgelegenheidsbeslissingen veranderde en het Phillips-curve-effect geschiedenis werd.

Voetnoten [bewerken]

Zie ook [bewerken]

Referenties [bewerken]