Luchtfiets

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Daedalus luchtfiets
De vliegfiets van de gebroeders Fokker in 1930 te Bussum.

De luchtfiets, ook wel Human Powered Aircraft (HPA) genoemd, is een toestel dat uitsluitend met de menselijke inspanning van de vlieger(s) als energiebron gevlogen wordt. Bij de luchtfiets is het niet de bedoeling dat er thermiek gebruikt wordt of in ieder geval benodigd is.

Een luchtfiets stond lange tijd voor iets wat niet mogelijk was. Echter, doordat tegenwoordig lichte en sterke materialen beschikbaar zijn, is het mogelijk om een luchtfiets te maken die weinig weegt en toch nog sterk genoeg is om het eigen gewicht en het gewicht van de vlieger(s) te dragen. De spierkracht van de vlieger(s) is voldoende om dit alles in de lucht te kunnen houden.

Op 12 juni 1979 vloog een luchtfiets succesvol over een afstand van ruim 35km het Kanaal over en won daarmee de tweede Kremer prijs. Het toestel, de Gossamer Albatross, was gebouwd door dr. Paul B. MacCready. Ook zijn er hiervoor en hierna andere luchtfietsen vervaardigd. Inmiddels staat het afstandsrecord op meer dan 115 km, gevestigd met de 31 kilo zware MIT Daedalus 88.

De eerste Nederlandse vliegfiets is opgestegen op 9 augustus 2009 te Kempen Airport, Budel. De TU Delft student Jesse van Kuijk slaagde erin een sprong te maken op eigen kracht. Zijn poging werd in de lucht afgebroken door een gebroken ketting. Strikt genomen hadden de broers Jan en Cor Fokker al in 1930 gevlogen met een vliegfiets, die echter niet op eigen kracht de lucht in kon. Deze moest als een zweefvliegtuig met een auto de lucht in worden getrokken.

Andere termen voor luchtfiets zijn: vliegfiets, fietsvliegtuig, door mens aangedreven vliegtuig.

Spreekwoordelijk[bewerken]

Een luchtfiets staat tevens voor iets wat niet bestaat. Ook het woord 'luchtfietserij' wordt gebruikt om een discussie of een verhaal aan te duiden wat buiten de realiteit staat.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]