Ludo Dierickx
Ludo Dierickx (Berchem, 10 augustus 1929 - Antwerpen, 8 april 2009) was een Vlaams politicus en vooral bekend als parlementslid van de Vlaamse groene partij Agalev, thans Groen!. Van 1981 tot 1988 was hij volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Antwerpen en van 1988 tot 1995 senator.
Ludo Dierickx volgde secundair onderwijs bij de jezuïeten aan het Xaveriuscollege in Borgerhout, hij was dus een medestudent van Luc Versteylen. Daarna studeerde hij rechten aan de Universiteit Gent en aan het Europacollege te Brugge. Hij was actief in de Europese Federalistische Beweging (EFB), beheerder van het Europees Studie- en Informatiecentrum (ESI) te Antwerpen en wetenschappelijk navorser aan het Instituut voor Europese Studiën van de Université Libre de Bruxelles. Van 1968 tot 1981 was hij directeur van de Vereniging van Openbare Verzorgingsinstellingen (VOV-AEPS).
Met zijn geschriften en tussenkomsten leverde hij een bijdrage aan de groene politieke theorievorming. In het boekje "De groene idee, het monetaire en de macht" (1989), schrijft hij dat geld en macht maar bestaan als ze geloofd en bewonderd[1] worden. Geld en macht zijn instrumenten van de tegenstanders van de groene beweging, die hun invloed slechts behouden zolang ze met geloof en bewondering gepaard gaan. Dierickx poogde het specifieke van het groene gedachtegoed te omschrijven en het te zien als een kritiek op de klassieke economie, kritiek waardoor de groene stroming zich onderscheidt van de traditionele denkrichtingen.
Sinds 1998 speelde Dierickx een rol als oprichter en trekker van B Plus. In het boek "Nationalisme onder het mes" beschrijft hij op een kritische manier de nationalistische strekkingen in België en de confederalisering van het land. Dierickx zocht in zijn geschriften (1964 en 2002) naar de essentie en een definitie van het nationalisme, alsook naar verklaringen voor het succes en de kracht van het nationalistische discours.
Ludo Dierickx was gehuwd met Eva Maria die bekend werd als presentatrice van het lichtklassieke muziekprogramma Mezza Musica op de Nederlandstalige publieke televisieomroep BRT.
[bewerken] Publicaties
- Belgen op de tweesprong, De Internationale Pers, 1964
- Sociaal-ekonomische belangengroepen en Europese besluitvorming, ESIC, 1965
- Un embryon de démocratie européenne, fédéraliste et supranationale, Europa Foederata, 1971
- Eine Keimzelle europäischer, föderalistischer und supranationaler Demokratie, EFB, 1971
- Het Europese besluitvormingsproces en het Europese integratieproces, ULB, 1972
- De verschrompeling van de democratie in België, Groene schriften, 1982
- Denkwegen naar een globale visie, Groene Schriften, 1982, EcoGroen, 1991
- Denkwegen naar een strategie, Groene Schriften, 1982
- Manifest van Ventotene, door Altiero Spinelli en Ernesto Rossi uit 1941, vertaling uit het Italiaans, Groene Schriften, 1982[2]
- Energie, werkloosheid, demokratie, Groene Schriften, 1982
- Groen is de helling, een nieuw streven naar integriteit, Soethoudt Essay, 1983
- Basisbewegingen en machtsstructuren, door Erich Kitzmüller, vertaling uit het Duits, Groene Schriften, 1983
- De groene idee, mens en natie, Kritiek, 1989
- De groene idee, het monetaire en de macht, Kritiek, 1989
- La politisation de la valeur d'usage et l'universalité de la raison, Editions Artel, 1991
- De groene idee en de rijkdom van mens en natie, Groep Coudenberg, 1991
- L'écologie politique et la richesse des hommes et des nations, Groep Coudenberg, 1991
- Nationalisme onder het mes, Fantom, 2002
[bewerken] Noot
- ↑ een vrije vertaling van credenda et miranda, letterlijk: geloof- en bewonderenswaardig of te geloven en te bewonderen.
- ↑ Manifest van Ventotene
[bewerken] Externe link
.svg){kind=small} |
Groen |  |
||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||||||||||||
