Ludolf de Jongh

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Portret van Jan van Nes. 1666. Amsterdam, Rijksmuseum Amsterdam.
Portret van Aletta van Ravensberg. Echtgenote van Jan van Nes. 1668. Amsterdam, Rijksmuseum Amsterdam.

Ludolf Leendertsz. de Jongh (Overschie, 1616Hillegersberg, 1679) was een Nederlands schilder, koopman en bestuurder. De Jongh behoorde tot de Hollandse School en liet als schilder, anders dan veel van zijn tijdgenoten, een zeer gevarieerd oeuvre na, bestaande uit portretten, landschappen en historiestukken.

De Jongh was leerling bij onder meer Cornelis Saftleven. Van 1635 tot 1642 woonde hij in Frankrijk. In 1642 vestigde hij zich in Rotterdam. Zijn eerste schilderijen dateren ook van dat jaar. De Jonghs werk eind jaren '40 is sterk beïnvloed door de Utrechtse caravaggisten, met name door dat van Jacob Duck. In de jaren '50 was hij één van de meest toonaangevende schilders van Rotterdam. Hij paste in deze periode ook verschillende nieuwigheden in de schilderkunst toe, zoals meer expressiviteit in zijn portretten, duidelijk meetbare ruimten en meer aandacht voor lichtinval. Zijn werk uit deze periode is sterk beïnvloed door een jonge Pieter de Hooch.

Na omstreeks 1660 schilderde hij steeds minder, waarschijnlijk vanwege zijn bezigheden als koopman, zijn verplichtingen aan de Rotterdamse schutterij, waar hij officier was, en, later, omdat hij schout werd van Hillegersberg.

Bronnen, noten en/of referenties