Ludwig von Wolzogen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ludwig von Wolzogen

Justus Philipp Adolf Wilhelm Ludwig (Freiherr: baron) von Wolzogen (Meiningen, 4 februari 1773 - Berlijn, 4 juli 1845) was een Pruisisch generaal.

Familie[bewerken]

Von Wolzogen werd geboren als jongste zoon van de hertogelijke Hildburghausense geheime legatieraad, Ernst Ludwig Freiherr von Wolzogen (1723-1774) en Henriette Marschalk von Ostheim (1745-1788). Hij trouwde in 1820 met Emilie Müller von Lilienberg (1897-1972). Hij was de vader van Karl August Alfred Freiherr von Wolzogen (1823-1883), theaterintendant en blijspelauteur, op zijn beurt vader van schrijver Hans-Paul Freiherr von Wolzogen (1848-1938), redacteur van de Bayreuther Blätter (waarin de denkwereld van Richard Wagner centraal stond); van schrijver en componist Ernst Ludwig Freiherr von Wolzogen (1855-1934), en deze laatste was vader van Hans-Wolf Dietrich Freiherr von Wolzogen (1888-1954), filmproducent. [1]

Opleiding[bewerken]

In 1781 ging von Wolzogen naar de Militaire Karelsschool te Stuttgart, verliet de school in 1792 en werd benoemd tot luitenant bij de grenadier-compagnie van de Wurtembergse garde. Hij trad in 1784 in Pruisische dienst, waar hij als vaandrig bij het infanterie-regiment Hohenlohe werd aangesteld. Na de vrede tussen Frankrijk en Pruisen bleef Von Wolzogen in de rang van luitenant in Pruisische dienst. In 1802 kreeg hij de zorg over de opvoeding van prins Eugenius van Wurtenberg; deze taak vervulde Von Wolzogen tot 1805, toen hij in Wurtembergse dienst overging en tot vleugel-adjudant bij de koning van Wurtemberg werd benoemd.

Loopbaan[bewerken]

Von Wolzogen nam deel aan de bewegingen van het 10.000 man sterke contingent, dat Wurtemberg genoodzaakt was keizer Napoleon te leveren. Na de Vrede van Presburg verbleef hij een tijd, in zijn betrekking als vleugel-adjudant, aan het Stuttgartse Hof en had gedurende korte tijd het opzicht over het Wurtembergse cadetten-instituut. Von Wolzogen vertrok naar Rusland, waar hij in oktober 1807 werd aangesteld als majoor bij de Generale Staf en in nauwe betrekking kwam met generaal Phull, die aan keizer Alexander lessen in de krijgskunde gaf. Von Wolzogen werd benoemd tot Alexanders vleugel-adjudant en tot luitenant-kolonel bevorderd. Hij bood verschillende belangrijke memories aan, waaronder een over Napoleon en de manier om tegen hem oorlog te voeren. In 1811 werd hij door de keizer met een verkenning van het westelijke Russische krijgstoneel belast. Bij het uitbreken van de oorlog werd hij bij het hoofdkwartier te Wilna ontboden en woonde als vleugel-adjudant van de Keizer, speciaal aan generaal Barclay toegevoegd, de veldtocht bij tot na de ontruiming van Moskou, en in het jaar daarop de veldtocht in Duitsland tot na de Slag bij Leipzig. Aan het einde van 1813 werd Von Wolzogen tot chef van de generale staf van het derde Duitse bonds-legercorps benoemd (het Saksisch contingent), waarover de hertog Karel August van Saksen Weimar het opperbevel verkreeg. Deze troepen trokken eind januari 1814, door Overijssel, Gelderland en Noord-Brabant, België binnen; een maand later werd hij door de geallieerden als commissaris in de Voorlopige regering van België (1814-1815). In 1815 ging Von Wolzogen weer in Pruisische dienst over, werd bevorderd tot generaal-majoor en zou bij het leger van Blücher een brigade gecommandeerd hebben, als hij niet ziek was geworden.

Na de vrede kwam hij te Berlijn en werd belast met het geven van onderwijs in de krijgskunde aan de zonen van de koning, de kroonprins en prins Willem, en de neef van de koning, prins Frederik. Daarnaast werd Von Wolzogen in belangrijke commissies benoemd, als die tot reorganisatie van de cadettenschool te Berlijn en van die tot het leggen van nieuwe grondslagen voor het stelsel van openbaar onderwijs en opvoeding in Pruisen. Aan het einde van 1817 werd hij tot Pruisisch gevolmachtigde bij de Militaire Bondscommissie te Frankfurt benoemd; deze functie bekleedde hij tot 1836, toen hij eervol ontslag verzocht en kreeg. Von Wolzogen overleed te Berlijn op 4 juli 1845. Hij schreef Nagelaten Gedenkschriften over zijn veelbewogen leven.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Deutsche Biografie; Genealogisches Handbuch des Adels 31 (1963), p. 509 geeft 1773 als geboortejaar.
  • 1852. Gedenkschriften van de Pruisische generaal der infanterie Lodewijk vrijheer von Wolzogen. Militaire Spectator. bladzijde 82-94.