Luis Federico Leloir

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Luis Federico Leloir
6 september 19062 december 1987
Luis Federico Leloir
Luis Federico Leloir
Geboorteplaats Parijs
Plaats Buenos Aires
Nobelprijs Scheikunde
Jaar 1970
Reden "Voor zijn ontdekking van suikernucleotiden en hun rol in de biosynthese van koolhydraten."
Voorganger(s) Odd Hassel
Derek Barton
Opvolger(s) Gerhard Herzberg
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Luis Federico Leloir (Parijs, 6 september 1906Buenos Aires, 2 december 1987) was een Argentijns biochemicus die in 1970 de Nobelprijs voor de Scheikunde ontving voor zijn ontdekking van de suikernucleotiden en hun rol in de biosynthese van koolhydraten.

Biografie[bewerken]

Leloir was de zoon van Federico Leloir (1859-1906) en Hortensia Mercedes Aquirre Herrera (1868-1939). Midden 1906 verhuisd zijn ouders van Buenos Aires naar Parijs met de bedoeling Federico's ziekte aldaar te behandelen. Echter, hij overleed eind augustus, een week voor de geboorte van zijn zoon Luis.

Hoewel geboren in Frankrijk groeide Leloir op in Argentinië en genoot het grootste deel van opleiding aan de Universiteit van Buenos Aires. In 1932 behaalde hij er zijn master (M.D.). In 1933 ontmoette hij Bernardo Houssay, die hem op het pad zette om zijn promotieonderzoek te doen naar de bijnieren en de koolhydraatstofwisseling. De twee zouden een nauwe vriendschapsband opbouwen, samenwerkend in diverse projecten tot aan Houssays overlijden in 1971. Tussendoor deed hij postdoc-onderzoek onder leiding van Frederick Hopkins te Cambridge (1936/37) en bij Carl en Gerty Cori aan de Washington-universiteit in Saint Louis (1943/44). In 1949 werd hij benoemd tot hoogleraar aan de Universiteit van Buenos Aires en hij was directeur van de private onderzoeksinstelling Fundación Instituto Campomar tot aan zijn overlijden in 1987.

Alhoewel zijn laboratoria geplaagd werden door een gebrek aan financiële steun en tweedehandsuitrusting, verkreeg zijn onderzoek naar suikernucleotiden, het metabolisme van koolhydraten en nierhypertensie internationaal veel aandacht en heeft het geleid tot een belangrijke stap voorwaarts in het begrip, de diagnose en de behandeling van de erfelijke ziekte galactosemie.

Hij was gehuwd met Amelia Zuberbehler Ortiz Basualdo; ze kregen samen een dochter, Amelia Leloir Zuberbuhler.