Luis Ricardo Falero

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Luis Ricardo Falero

Luis Ricardo Falero (Granada, 23 mei 18517 december 1896) (ook bekend als Luis Riccardo Falero en als Duque de Labranzano) was een Spaans kunstschilder. Hij is bekend van zijn schilderijen van naakte vrouwen in een mythologische, oriëntaalse of sprookjesachtige enscenering.

Leven en werk[bewerken]

Luis Ricardeo Falero, geboren in een aristocratische familie, was voorbestemd tot een carrière in de Spaanse marine. Hij ging eerst naar een school in Richmond in Engeland, en vervolgens naar een school in Parijs.[1] Terug in Spanje begon hij een opleiding aan de marineschool, maar hij verliet deze op 16-jarige leeftijd, tot ongenoegen van zijn familie. Hij ging, deels te voet vanwege geldgebrek, naar Parijs waar hij kunsten en wetenschap studeerde. Om zijn studie te betalen tekende hij portretten.[2] Op een gegeven moment gaf hij echter de wetenschappelijke studie op voor de schilderkunst. Zijn schilderijen van het vrouwelijk naakt waren in Frankrijk een groot succes, maar in Spanje kreeg hij de naam nagenoeg pornografie te schilderen.[3]

A Fairy under Starry Skies

In 1870 vertrok hij naar Londen, waar hij zich definitief zou vestigen.

Aanvankelijk schilderde hij in een academische stijl met tendensen van het oriëntalisme. Geleidelijk schakelde hij echter over op allegorische, fantastische en mythologische thema’s. Meestal nam hij naakte vrouwen op in zijn werk, welke hij vanuit een sterke interesse in astronomie vaak combineerde met hemellichamen. Een bekend voorbeeld is L'étoile double, thans te zien in het Metropolitan Museum of Art te New York. Waardering kreeg hij ook voor zijn Heksen op weg naar de sabbat. Zijn schilderijen kenmerken zich door een sensuele dromerigheid, de verheerlijking van het menselijk lichaam en een grote technische vaardigheid.[2] Zijn stijl werd beïnvloed door de verdovende middelen die hij nam.[3]

Falero illustreerde ook wetenschappelijke werken over astronomie, onder andere van Camille Flammarion.

In 1896, het jaar van zijn overlijden, verloor Falero nog een rechtszaak van zijn voormalig model Maud Harvey, die op zeventienjarige leeftijd zwanger van hem zou zijn geraakt en die hij had ontslagen. Hij moest haar een wekelijkse vergoeding van vijf shilling betalen. Het gaf echter ook een indruk van de omvang van zijn faam in die tijd; in de verslaggeving werd hij een "bekende kunstenaar" genoemd.[4]

Korte tijd later overleed hij in het University College Hospital, vijfenveertig jaar oud.

Galerij[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Alfred George Temple: 'Modern Spanish Painting, being a review of some of the chief painters and paintings of the Spanish School since the time of Goya', Madrid, 1908
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Louis Falero in Dictionnaire Universeel Illustré de La France Contemporaine. (1885) blz. 557
  2. a b Trumble, Alfred. An idealist of the stars. The Monthly Magazine (10 February 1895)
  3. a b Dizy Caso, Eduardo (1997) Les orientalistes de l école espagnole ACR (p.96)
  4. An artist and his model in Manchester Courier and Lancashire General Advertiser. 15 August 1896

Externe links[bewerken]