Lukka

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Lukka (of meervoud Lukku) worden in Egyptische bronnen genoemd als een van de Zeevolken die de Nijldelta en Noordelijk Egypte binnendrongen rond 1220 v.Chr.. De Lukku worden onder historici gelijkgesteld met de inwoners van de Lukka landen zoals die beschreven worden in de Hettitische teksten. Deze Lukka landen zijn inmiddels gelokaliseerd en lagen waarschijnlijk in of rondom Lycië; dat wil zeggen in het zuidwesten van het huidige Turkije.

In de slag bij Kadesh steunden de Lukku de Hettieten, terwijl door Ramses II de Shardana als huurlingen werden ingezet .

In het vijfde jaar van zijn regering sloeg Merneptah een invasie terug van Lybiërs in alliantie met "Vreemden/volken van de Zee", namelijk Ekwesh, Taruisa, Lukku, Shardana en Shekelesh. Opvallend is dat deze alliantie zowel stammen bevatte die in het verleden als hulptroepen voor het Hettitische rijk vochten als stammen die traditioneel hulptroepen leverden voor het Egyptische leger.

De Lukku worden in Egyptische bronnen al eerder gesignaleerd in de Amarna brieven, waar zij als piraten voorkomen. Hun oorsprong is duister, en hun taal grotendeels onbekend. Wel is duidelijk uit Hettitische teksten dat zij geen koning hadden maar in een soort federatie verband leefden tussen verder zelfstandige steden. De Lukka worden door de Hettiten vrijwel altijd als opstandig gekenschetst. Meerdere malen wordt vermeld hoe een Hettitisch leger in Lukka gebied (Lycië en/of Carië) in de problemen komt; meestal door een combinatie van ruig terrein en hinderlagen.

De Lukka landen en hun bevolking lijken een constante factor te zijn geweest in het ontstaan van conflicten in West Anatolië gedurende de geschiedenis van het Hettitische rijk. Zo speelden zij een rol bij de machtsuitbreiding van Prins Madduwatta, die een aanzienlijk deel van West Anatolië onder zich verenigde en daarmee het Hettische rijk bedreigde. Ook de beruchte Piyamaradu (met dezelfde soort ambities) onderhield nauwe contacten met enkele Lukka steden die specifiek genoemd worden. Zelfs Mursili's Arzawa campagne werd in eerste instantie uitgelokt door Lukku die op de vlucht geslagen waren en in Arzawa een veilig onderkomen zochten.

In de laatste 30 jaar van het Hettitische rijk worden meerdere campagnes gevoerd tegen de Lukka landen en ook tegen Cyprus (Alashia, waarvan we uit Egyptische teksten weten dat de Lukku het regelmatig plunderden). Het zal geen toeval zijn dat één van de laatste dingen die we vernemen van Ugarit (de belangrijkste Hettitische bondgenoot met een vloot) een brief is aan de koning van Cyprus, die vermeldt dat de Ugaritische vloot richting de Lukka landen is uitgevaren. Vervolgens wordt Ugarit (nu dus zonder vloot- dekking) zelf vernietigd en gaat kort daarop het licht uit in het Hettitische rijk.


Literatuur[bewerken]

  • Lorton D. 1977: JNES, 36
  • Moorey, P.R.S. 1975: Biblical Lands - The Making of the Past, Elsevier-Phaidon, London, p. 56
  • Nibbi N. 1975: The Sea People in Egypt
  • Sanders N. 1976: The Sea People. Warriors of the Ancient Mediterranean.