Luud Schimmelpennink
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Laurens (Luud) Maria Hendrikus Schimmelpennink (Amsterdam, 27 mei 1935) is een Nederlands industrieel ontwerper en politicus. Hij is bekend geworden door zijn witte fietsenplan en door de witkar.
In het begin van de jaren zestig van de twintigste eeuw was Schimmelpennink één van de bekendste leden van Provo. Aan de vooravond van het huwelijk van Prinses Beatrix en Prins Claus leverde Schimmelpennink de ingrediënten voor de fameuze rookbom van 10 maart 1966.
[bewerken] Witte fietsen
Hij was echter voornamelijk de motor achter het propageren van collectieve fietsen die gratis zouden kunnen worden gebruikt, de zogeheten witte fietsen. Op 22 februari 1967 werd hij lid van de Amsterdamse gemeenteraad, als opvolger van Provo-raadslid Bernard de Vries. Zijn voorstel voor het invoeren van tweeduizend witte fietsen kreeg echter geen bijval. Na het mislukken van het witte fietsenplan en de opheffing van Provo zette Schimmelpennink zich aan het ontwikkelen van de witkar. Dit elektrisch aangedreven driewielig voertuig, dat door abonnees kon worden geleend, maakte op 24 mei 1968 zijn eerste rit.
[bewerken] Ligfiets
Via zijn stichting Y-tech Innovaties ontwikkelde Schimmelpennink verder onder meer een overdekte ligfiets, een moderne transportfiets en een apparaat om tijdens kaartcontroles het opgegeven adres te controleren (adressenproever). In 2000 werd in Amsterdam een proef gehouden met een geheel nieuw witte fietsen-systeem, dat eveneens door Schimmelpennink was ontwikkeld. Het project, waarin de Postbank en het Gemeentevervoerbedrijf Amsterdam participeerden, moest na enkele maanden worden afgeblazen omdat de constructie van de automatische stallingen niet hufterproof bleek.
Tegenwoordig is Schimmelpennink nog steeds betrokken bij projecten om de leenfiets te bevorderen. Daarnaast is hij deelraadslid voor de PvdA in het stadsdeel Amsterdam Centrum.
Witte fietsen zijn in diverse Europese steden in gebruik, alsmede in het Nationale Park De Hoge Veluwe.
