Luwisch

Verspreiding van het Luwisch.

Luwisch, Luvisch of Luvili (Frans: Louvite) is een taal die in het 2e millennium v.Chr. gesproken werd in de zuidelijke kustlanden van Klein-Azië, meer bepaald in Luvië of Luwië (een streek die veel later bekend werd onder de naam Lydië) en behoort tot een uitgestorven deel van de Anatolische tak van het Indo-Europees. Lange tijd was het de spreektaal van bevolkingsgroepen in Arzawa, ten westen en ten zuidwesten van het kerngebied van de Hettieten, en behoorde bij een minderheid in de Hettietische administratie die het in spijkerschrift noteerde. Het is nauw verwant aan het Hettitisch en werd vanaf de 15e eeuw v.Chr. eveneens genoteerd in een "Hiëroglyfenhettitisch" afkomstig uit Noord-Syrië, dat in 1870 werd ontdekt en kort geleden ontcijferd. In tegenstelling tot het Hettitisch en het Palaisch werd het Luvisch niet sterk beïnvloed door het Hattisch.

Het Luvisch als taal overleefde de val van het Hettietische rijk en leidde tot het ontstaan van het Lycisch.

Zie ook

• Luwiërs