Lycabettus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Lykavittós-heuvel

De Lykavittós (Grieks: Λυκαβηττός, in het Nieuwgrieks uitgesproken als Likavitós, Latijn: Lycabettus) is een opmerkelijke heuvel midden in het stadsbeeld van het moderne Athene.

De top steekt 277 m boven de stad uit en daarmee is de Lykavittós de hoogste heuvel van Athene (de Akropolis-heuvel is "slechts" 156 m hoog). Via verschillende voetpaden kan de top beklommen worden (45 min klimmen!), maar het gaat stukken makkelijker met een kabeltreintje (vanaf de Ploutárchou-straat).
De top wordt bekroond door de witte kapel van Agios Georgios (Sint-Joris), in de 19e eeuw gebouwd ter vervanging van een Byzantijnse voorganger (zoals veel heuvelkerken in Griekenland gewijd aan de profeet Elias). Het uitzicht vanop de top van de Lykavittós is, zeker na zonsondergang, adembenemend mooi: men heeft er een prachtig uitzicht over de Akropolis en de wijde omgeving van Athene.

De heuvel heeft zijn naam te danken aan wolven (Grieks: lýkoi) die er volgens het volksgeloof zouden gewoond hebben. Hoewel de Lykavittós ongetwijfeld de meest in het oog springende heuvel van Athene is, werd hij in de klassieke literatuur nauwelijks vermeld: enkel de blijspeldichter Aristophanes noemt hem in zijn stuk Wolken.

Bij de oude Grieken was er een mythe aan verbonden. De rots was eigenlijk bedoeld om er de Akropolis mee te bouwen, maar de godin Athena liet hem hier uit haar mand vallen, per ongeluk, of omdat zij vond dat zij genoeg stenen had aangevoerd en zij deze niet meer nodig had.