Lyman alpha blob

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
de Lyman alpha blob LAB-1

Een Lyman Alpha Blob bestaat uit grote klonten gas en sterrenstelsel die gevonden worden in het licht van de Lyman-alpha lijn uit het waterstofspectrum op 121.6 nm.

Lyman Alpha Blobs zijn driedimensionale netwerkachtige structuren, waarin sterrenstelsels tot viermaal dichter op elkaar gedrukt zijn dan gebruikelijk. Ze hebben een omvang tot aan ongeveer 500.000 lichtjaren en vormen de grootste individuele structuren in het universum. Er zijn nu meer dan 500 van deze blobs bekend. Ze worden vooral bij grote roodverschuiving (z>2) gevonden. Dit betekent dat ze 1-2 miljard jaar na de oerknal gevormd zijn. In 2009 werd Lyman-alpha blob Himiko ontdekt; 12,9 miljard jaar oud; 800 miljoen jaar na de oerknal, waarna ze als een soort gasblazen zijn gegroeid. Dat zou tot een herschrijving van de eerste geschiedenis van het heelal leiden. Het is ook mogelijk dat de klonten restanten zijn van heel vroege supernova's.

Het fenomeen is vernoemd naar Theodore Lyman (1874-1954), de ontdekker van de Lyman-reeks.

Bronnen, noten en/of referenties