M35 (vrachtwagen)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
M35
Truck M35.jpg
Dienstgeschiedenis
In dienst 1951 - Heden
Gebruikt door Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten en verschillende bondgenoten.
Productiegeschiedenis
Ontwerper REO
Ontworpen 1949
Producent REO
Kaiser Motors
AM General
Kia Motors (enkel voor Zuid-Korea)
Bombardier (enkel voor Canada)
Geproduceerd 1950-1988 (M35A1 & M35A2)
1994-1999 (M35A3)
Specificaties
Gewicht 5.910 kg (zonder lier)
6.140 kg (met lier)
Lengte 7 meter
Breedte 2,4 meter
Hoogte 2,8 meter
Bemanning 2

De M35 is een vrachtwagenfamilie ontwikkeld door REO Motor Car Company voor de United States Army. De vrachtwagen valt in de 2,5 ton gewichtsklasse. Hoewel de basis M35 vrachtwagen ontwikkeld was om 2.300 kilo offroad en 4.500 kilo op de weg te vervoeren zijn er situaties bekend waarbij er tweemaal zo veel vervoerd werd. De M35 vormde de basis voor een hele reeks gespecialiseerde voertuigen.

Geschiedenis[bewerken]

Na het einde van de Tweede Wereldoorlog begon de zoektocht naar de opvolger van de bekende GMC CCKW 2,5 tons vrachtwagen. De vrachtwagenfabrikant Reo Motor Car Company en de Truck and Bus Division of General Motors, deze laatste was de grootste Amerikaanse producent van de bekende 2,5 tons vrachtwagen in de jaren 1940-1945, ontwikkelden een nieuwe 2,5 tons vrachtwagen, de M34. Deze vrachtwagen had aandrijving op alle zes de wielen (6x6) en de achterwielen stonden op enkele banden. Op basis van het ontwerp kreeg Reo een order voor 5.000 exemplaren en de eerste vrachtwagens werden in 1950 geleverd[1].

Door het uitbreken van Koreaanse oorlog nam de behoefte aan vrachtwagens sterk toe. Autofabrikant Studebaker werd ook bij de productie betrokken; de M34 kreeg wel dubbele achterbanden en een nieuwe typeaanduiding M35. Van dit type zijn uiteindelijk zo’n 150.000 exemplaren gebouwd bij diverse fabrikanten. De laatste exemplaren zijn in 1988 uit de fabrieken gerold. Studebaker werd in 1964 overgenomen door Kaiser Jeep Corporation, deze laatste werd zelf weer in 1970 geacquireerd door American Motors Corporation. Deze overnames verklaren de veelheid van producenten van dit voertuig. Kia Motors in Zuid-Korea heeft deze voertuigen ook gefabriceerd.

Beschrijving[bewerken]

De vrachtwagen had een traditionele vorm, een torpedofrontcabine met de motor voorin, een bestuurderscabine die plaats bood aan twee personen en een laadbak. Diverse motoren zijn gebruikt en bij iedere nieuwe motor kreeg het voertuig een nieuwe typeaanduiding, van A1, A2, A2C en A3. De overige verschillen waren klein en uiterlijk bleven de voertuigen nagenoeg onveranderd.

De oorspronkelijk motor was een Reo Gold Comet AO 331, of Continental COA-331, een zescilinder benzinemotor met een vermogen van 127 pk en een cilinderinhoud van 5.242cc. De versnellingsbak telde vier versnelling voor- en een achteruit[1]. De A1 kreeg een Continental LDS-427-2 motor, deze kon diverse brandstoffen gebruiken zoals benzine, dieselolie maar ook vliegtuigbrandstof. De versnellingsbak kreeg een vijfde versnelling erbij. De A2 had een vergelijkbare motor maar ook een uitvoering met een turbo. Deze laatste leverde een vermogen van 210 pk[1].

Alle wielen van het voertuig konden aangedreven worden; de achterwielen werden altijd aangedreven en de voorwielen konden handmatig worden bijgeschakeld. Alle voertuigen waren voorzien van een extra reductiebak waardoor de versnellingen in hoge- en lage gearing gebruikt konden worden.

De standaardvrachtwagen (M35A2) had een lengte van 6,7 meter, zonder lier, en een wielbasis van 3,9 meter. De brandstoftanks hadden een inhoud van 189 liter en gaven het voertuig een bereik van 480 kilometer. Het toegestane laadvermogen was zo’n 2,3 ton in het terrein en het dubbele op de weg. Dit waren conservatieve inschattingen, op de weg kon zeker meer vracht worden meegenomen. Een aanhangwagen met een totaal gewicht van 2,7 ton in het terrein, 4,5 ton op de weg, kon aangekoppeld worden[1]. Het laadvlak van 3,7 meter lang en 2,2 meter breed.

In de periode 1994-1999 heeft het Amerikaanse leger de vrachtwagens gemoderniseerd. Ze werden bijna volledig gedemonteerd en onderdelen zijn vervangen. De belangrijkste wijziging was een, relatief, zuinige Caterpillar dieselmotor met een cilinderinhoud van 6,6 liter. Het vermogen kwam op 210 pk en de handgeschakelde versnellingsbak werd vervangen door een automaat met vier versnellingen. Deze voertuigen kregen de A3 typeaanduiding. Er zijn in deze jaren geen nieuwe voertuigen van dit model geproduceerd.

Versies[bewerken]

Vanwege het grote aantal voertuigen en de lange termijn waarop de vrachtwagens in productie zijn geweest, is een grote variatie van voertuigen op het basismodel afgeleid. Elke versie heeft een eigen M-nummer, al bleef het laadvermogen 2,5 ton en de aandrijving 6x6. Hieronder enkele voorbeelden[2]:

M48 trekker
  • M34, vrachtwagen 2,5 ton, 6x6 maar enkellucht achterwielen
  • M35, idem, dubbellucht achterwielen, met of zonder lier
  • M36, idem, verlengde versie van de M35, met of zonder lier
  • M44, chassis, met of zonder lier
  • M47, kiepwagen
  • M48, trekker
  • M49, tankwagen met capaciteit van maximaal 4.500 liter brandstof, inclusief pomp om ruim 300 liter per minuut te verpompen
  • M50, watertankwagen van maximaal 3.785 liter, met dezelfde popp als de brandstoftankwagen
  • M60, kraanwagen
  • M108, kraanwagen
  • M109, mobiele werkplaats
  • M275, trekker met aanhanggewicht van 16 ton op de weg en 7 ton in terrein

Buiten de Verenigde Staten is het voertuig in gebruik in, onder andere Bolivia, de Filipijnen, Marokko en Zuid-Korea.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d (en) JANE's Military Vehicles and Ground Support Equipment, 1985, blz 450-452
  2. (en) Olive- Drab: M35 Series