MN Charles de Gaulle

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag Franse marine
MN Charles de Gaulle
Charles de Gaulle
Charles de Gaulle
Geschiedenis
Besteld 3 februari 1986
Werf DCN, Brest
Kiellegging 14 april 1989
Tewaterlating 19 december 1992
In dienst 18 mei 2001
Status Actief
Thuishaven Toulon
Algemene kenmerken
Deplacement 40.600 ton
Lengte 261,5 meter
Breedte 64,36 (vliegdek), 31,5 (romp)
Diepgang 9,43 meter
Voortstuwing en vermogen 2 × K15 kernreactoren (PWR) 150 MW elk

4 × dieselelektrisch
2 schroeven

Snelheid 27 knopen
Bemanning Schip: 1150

Vliegpersoneel: 600

Bewapening Vier SYLVER lanceerinrichtingen voor de MBDA Aster 15 luchtafweer raket (8 silo's per lanceerinrichting).

Twee Sadral lanceerinrichtingen voor Mistral korte afstand raketten.
Acht Giat 20F2 20 mm kanonnen.

Vliegtuigen en faciliteiten 40, waaronder:

Katapulten:
Stoom, (hetzelfde model als de Nimitz-klasse vliegdekschepen).

Portaal  Portaalicoon   Maritiem

De MN Charles de Gaulle is een Frans vliegdekschip met nucleaire voortstuwing. Het is vernoemd naar de Franse president en generaal Charles de Gaulle. Het schip is in gebruik genomen in 2001 als vervanger van de vliegdekschepen Foch en Clemenceau en is momenteel het enige vliegdekschip van Frankrijk.

Constructie[bewerken]

Model van de Charles de Gaulle. Het model bevindt zich op het terrein van het CEA te Cadarache, waar de kernreactor van het schip is gebouwd. Het is aannemelijk te veronderstellen dat de in het model weergegeven vorm van de reactor berust op een artistieke impressie van de modelbouwer.

De plannen voor het bouwen van de Charles de Gaulle stammen uit het midden van de jaren zeventig. In 1986 werd besloten het schip de Richelieu te noemen, naar de Franse staatsman Armand Jean du Plessis, hertog van Richelieu. Een jaar later wijzigde Jacques Chirac de naam in Charles de Gaulle. De constructie werd begonnen in april 1989, op de DCN werf te Brest. Het schip was gereed in mei 1994 en was met 35.500 ton het grootste oorlogsschip gebouwd in West-Europa, sinds de Britse HMS Ark Royal uit de jaren vijftig.

Tijdens de eerste tests in januari 1999 werd duidelijk dat het dek verlengd moest worden, zodat ook de E-2 Hawkeyes konden landen. Het schip kreeg hierdoor een slechte naam onder de Franse bevolking.[bron?] Dit werd niet beter toen in nacht van 9 op 10 november 2000 onderweg naar Norfolk in de staat Virginia in de Verenigde Staten, de linkerschroef defect raakte. Het schip moest voor reparatie omkeren naar Toulon. Toen na onderzoek bleek dat ook de reserveschroeven dezelfde structurele fout hadden, werd besloten schroeven van de Foch en Clemenceau te gebruiken. Hierdoor werd de maximale snelheid van 27 knopen vertraagd naar 25 knopen. Op 18 mei 2001 werd de Charles de Gaulle officieel in dienst gesteld. Sindsdien heeft het schip aan verschillende operaties meegedaan.