MOX-brandstof

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

MOX-brandstof is een vorm van nucleaire brandstof die uit meerdere oxiden van splijtbaar materiaal bestaat. Het is een mengsel van plutonium en natuurlijk uranium, opgewerkt uranium of verarmd uranium. MOX is een alternatief voor het laagverrijkt uranium dat in de meeste kernreactors wordt gebruikt. Een mengsel van 7% Pu en 93% U reageert op een vergelijkbare manier als laagverrijkt uranium. De naam verwijst naar Mixed OXides.

Gebruik in MOX is een manier om van weapons grade plutonium af te raken. Dit zou anders als radioactief afval moeten worden opgeslagen, met het risico dat het in verkeerde handen valt. Er wordt echter ook gevreesd dat het wereldwijd gebruiken van MOX brandstof en de toename van opwerking op zichzelf zal bijdragen tot een grotere proliferatie van plutonium.

In Europa staan 50 kerncentrales die een vergunning voor MOX hebben; in 32 kerncentrales wordt MOX daadwerkelijk gebruikt[1].

Bronnen, noten en/of referenties