Ma'ale Adoemim

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ma'ale Adoemim
מעלה אדומים
معاليه أدوميم
Israëlische nederzetting Vlag van Israël
Ma'ale Adoemim
Ma'ale Adoemim
Situering
Land Israël / Palestina
Locatie Westelijke Jordaanoever
District (mechoz) Judea en Samaria
Gouvernement Jeruzalem
Coördinaten 31° 47′ NB, 35° 18′ OL
Algemeen
Oppervlakte 50 km²
Inwoners 37.138 (2013)[1]
Foto's
Ma'ale Adoemim
Ma'ale Adoemim
Portaal  Portaalicoon   Israël
Route van de Westoeverbarrière ten oosten van Oost-Jeruzalem, update 2013; ten opzichte van de Groene Lijn van 1949

Ma'ale Adoemim (Hebreeuws: מעלה אדומים, Arabisch: معاليه أدوميم; betekenis: rode heuvels) is een Israëlische nederzetting, gesticht in 1979 ten oosten van Oost-Jeruzalem, op de bezette Palestijnse Westelijke Jordaanoever in het gouvernement Jeruzalem. Eind 2005 telde deze nederzetting 29.800 inwoners. In 2013 waren het er 37.138, voornamelijk Joden.

Status[bewerken]

Ma'ale Adoemim kreeg van Israël in 1991 de status van 'stad'. In Resolutie 446 Veiligheidsraad Verenigde Naties van maart 1979 is door de VN-Veiligheidsraad de bouw van nederzettingen in bezet gebied, illegaal verklaard. [2] Deze nederzetting is grotendeels gebouwd op geconfisqueerd Palestijns land[3] Voor Ma'ale Adummim was in 1974 3000 hectare Palestijns grondgebied geconfisqueerd en later nog eens 1000 hectare[4][5]

Sinds 1948[bewerken]

Na de Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948 werd David Ben Gurion premier van Israël. Hij vestigde gecombineerde militaire (Nahal)-landbouw units op strategische plekken en langs de grenzen in Israël[6]. In die tijd was Levi Eshkol hoofd van de 'World Zionist Organization/Jewish Agency's Settlement Department' en grotendeels verantwoordelijk voor het verwerven van fondsen voor de ontwikkeling van het land, voor massa-immigratie en voor de toerusting van het leger. Hij bleef dit tot 1963. In 1954 volgde hij Ben Gurion op als premier van Israël (tot 1969).[7]

In de beginjaren van 1950 werden bedoeïenen van de Jahalin-stam door Israël vanuit de Negev in Zuid-Israël overgeplaatst naar dit Palestijnse gebied op de Westelijke Jordaanoever, hetgeen een schending is van artikel 49 van de Vierde Geneefse Conventie.[8]

Sinds 1967[bewerken]

Sinds de bezetting van na de Zesdaagse Oorlog in 1967 heeft Israël, op grond van zijn E1(East-Jerusalem)-Plan, hen steeds meer land afgenomen waarop ze met hun kudden graasden en hen in kampementen ondergebracht[9] Politieposten werden reeds naar deze plaats overgebracht. Door de bouw van Ma'ale Adoumim, die een groot deel van hun landreserves afpakte, zijn ook de inwoners van de aangrenzende Palestijnse gemeenschappen Al-Eizariya, Abu Dis, and Anata hard getroffen[5]. Deze nederzetting is door een Israëlische 'bypassroad' (snelweg) verbonden met Jeruzalem en Tel Aviv. Dit Israëlische E1-Plan[10] en de geplande Israëlische Westoeverbarrière ten bate van de uitbreiding van Ma'ale Adoemim bedreigen verdere bestaansmogelijkheden. De geografische locatie van Ma'ale Adoemim schendt bovendien het collectieve zelfbeschikkingsrecht van de Palestijnse bevolking: Deze nederzetting splitst de Westelijke Jordaanoever op een strategisch punt waardoor een levensvatbare Palestijnse staat met een territoriale samenhang onmogelijk wordt gemaakt.

In januari 2013 werd een outpost opgezet van 250 Palestijnen en 25 journalisten als reactie op de beslissing van Israël om daar nog 3500 woningen te bouwen. Op 13 januari werd deze door het Israëlische leger IDF en een politiemacht ontruimd[11] Naar aanleiding hiervan deed Ban Ki-moon op 14 januari 2013 opnieuw een oproep aan Israël om de bouwplannen voor het controversiële E1 gebied terug te trekken[12] Op 19 maart 2014 werden wederom tenten van Palestijnen op dezelfde heuveltop in E1 neergezet. Dit was op de dag dat Barack Obama Israël bezocht om tegen de Israëlische plannen te protesteren. Ook deze tenten werden met geweld, op 23 maart, verwijderd[13]. In 1 juli 2014 zetten inwoners van Ma'ale Adoemim twee nieuwe outposts op dezelfde plek, waarbij ze aanvoerden dat dit een antwoord was op de dood van drie ontvoerde tieners[14]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. [1] cbs.gov.il
  2. Resolutie 446
  3. The Prohibited Zone: Israëls politieke planning in de Palestijnse dorpen in de C-gebieden Bimkom, juni 2008
  4. The prohibited Zone, Hoofdstuk 2: Israëlische Land Politiek: Gebiedsonteigening p. 26 juni 2008
  5. a b The Hidden Agenda, Ma'ale Adummim B'Tselem, december 2009
  6. Nahal jvl.org
  7. Biografie Eshkol Jewish Virtual Library
  8. "Individual or mass forcible transfers, as well as deportations of protected persons from occupied territory to the territory of the Occupying Power or to that of any other country, occupied or not, are prohibited, regardless of their motive." ICRC
  9. De Bedoeïenen rond Ma'ale Adumin B'tselem, 16 november 2013
  10. en zijn implicaties voor de mensenrechten in de Westelijke jordaanoever 2 december 2012, update 27 november 2013
  11. Veiligheidstroepen verwijderen Palestijnen van een E1-outpost Jerusalem Post, 13 januari 2013
  12. Ban Kimoon herhaalt zijn oproep om de E1-bouwplannen te staken 14 januari 2014
  13. Politie ontruimt tenten van Palestijns protest tegen E1 Jerusalem Post, 24 maart 2014
  14. Kolonisten bouwen twee nieuwe outposts op de Westelijke Jordaanoever als antwoord op de dood van tieners Jerusalem Post, 6 juli 2014