Maanvis (Pterophyllum)
| Maanvis IUCN-status: Niet geëvalueerd |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Pterophyllum scalare Lichtenstein, 1823 |
|||||||||||||
| Afbeeldingen Maanvis op |
|||||||||||||
| Maanvis op |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De maanvis (Pterophyllum scalare) behoort tot de cichliden (Cichlidae). Hij heeft een hoge rug, is ongeveer 10 tot 15 centimeter lang en 18 tot 25 centimeter hoog. De maanvis is geen snelle zwemmer. Hij houdt zich niet graag in open water op, maar laat zich liever door stromingen meedrijven door riet en plantenmassa's. De maanvis heeft een voorliefde voor de Vallisneria.
Aquarium [bewerken]
Maanvissen kunnen met heel veel soorten samengehouden worden in een aquarium, maar niet met neontetra's, kardinaaltetra's en andere vissen van deze grootte omdat hij deze als voer zal aanzien,[1] tenzij de maanvissen van jongs af aan met de tetra's opgroeien. Sumatraantjes zijn eveneens niet geschikt om bij maanvissen te zetten. Ze knabbelen aan lange vinnen. De maanvis zal hierdoor stress krijgen en sterven. De ideale watertemperatuur voor de maanvis is 26-27°C.
De soort komt voor in Zuid-Amerika: de rivieren van Guyana en Noord-Brazilië zijn de meest algemene vanggebieden.
Er bestaat enige verwarring over de naam van deze vis en die van de maanvis (Mola mola), een bij ons inheemse zoutwatervis die in het Nederlands ook bijna altijd maanvis genoemd wordt. De maanvis (Pterophyllum scalare) wordt daarom soms ook wel de gewone maanvis genoemd.