Maarten Schmidt
Maarten Schmidt (Groningen, 28 december 1929) is een Nederlands astronoom, werkzaam in de Verenigde Staten, die de afstand van quasars heeft ontdekt.
Hij werd in Groningen geboren en promoveerde in 1956 bij Jan Hendrik Oort in Leiden. In 1959 ging hij werken bij het California Institute of Technology. Hij hield zich aanvankelijk bezig met de massaverdeling en de dynamiek van melkwegstelsels.
Vervolgens ging hij zich bezighouden met het bestuderen van lichtspectra van radiobronnen. In 1963 was hij de eerste persoon om de afstand van een quasar (quasi stellar object) te meten - het quasar 3C 273, eerder geïdentificeerd met de Cambridge Interferometer en Parkes Radio Telescope. Dit zijn sterachtige objecten met een normaal waterstofspectrum, maar met een enorme roodverschuiving.
Hij ontdekte dat ze allemaal op een grote afstand stonden en veelvuldig voorkwamen toen het heelal nog jong was. Deze ontdekking betekende tevens het einde van de steady-statetheorie van Fred Hoyle.
Tegenwoordig houdt Schmidt zich bezig met röntgen-onderzoek en gamma-onderzoek van het heelal.
Onderscheidingen [bewerken]
- Helen-B.-Warner-Prijs, American Astronomical Society, 1964.
- Front pagina Time 11 maart 1966.
- Rumford-Prijs, American Academy of Arts and Sciences, 1968.
- Karl-Schwarzschild-Medaille, Astronomische Gesellschaft, 1968.
- Henry Norris Russell Lectureship, 1978.
- Jansky-Preis, National Radio Astronomy Observatory, 1979.
- Gouden medaille van de Royal Astronomical Society, 1980.
- James-Craig-Watson-Medaille, National Academy of Sciences, 1991.
- Bruce Medal, Astronomical Society of the Pacific, 1992.
- Kavli Prijs voor Astrofysica (2008)
- lid van de Noorse Academie voor wetenschappen en letteren.[1]
Naar hem genoemd
Externe link [bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
