Maarts viooltje

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Maarts viooltje
Viola odorata fg01.JPG
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Fabiden
Orde: Malpighiales
Familie: Violaceae (Viooltjesfamilie)
Geslacht: Viola (Viooltje)
Soort
Viola odorata
L. (1753)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Het maarts viooltje (Viola odorata) is een circa 15 cm hoge vaste plant uit de viooltjesfamilie (Violaceae).

Kenmerken[bewerken]

Het blad is hartvormig, rond of aan de top spits toelopend. De bladrand is gekarteld. De plant heeft een wortelstok met kruipende uitlopers.

De geurige bloem is violet en heeft een witte voet. De bloem geeft nectar aan vroege vlinders.[1] Er zijn vijf kroonblaadjes, waarvan het onderste een spoor draagt. De spoor is langer dan de aanhangsels van de kelkblaadjes. De bloemen zijn alleenstaand en staan op een lange steel.Het maarts viooltje draagt een bolvormige, behaarde doosvrucht waarin kleine, harde, ronde zaadjes zitten. Deze zijn licht geelbruin van kleur.[1]

Bloeitijd[bewerken]

Het maarts viooltje bloeit ongeveer van begin maart tot eind mei en soms ook in augustus en september. In milde winters kan de plant al eerder worden waargenomen. In de zomer worden "cleistogame" bloemen gevormd, net als bij het bosviooltje (Viola riviniana).

Voorkomen[bewerken]

In het wild is deze soort te vinden aan beschaduwde slootkanten of onder heggen op rijke en vochtige grond. Ook worden ze veel als sierplant gekweekt. De plant is inheems van West-Europa tot de Kaukasus en Koerdistan.

Toepassingen[bewerken]

De werkzame bestanddelen van het maarts viooltje zijn onder meer violine (een alkaloïde), salicylzuur en saponine. In de volksgeneeskunde wordt de wortel van het maarts viooltje beschreven als braak- en laxerend middel. De plant wordt genoemd als werkzaam bij hoesten[1], kinkhoest en reumatische klachten, vooral van de handgewrichten.[2] Uit de bloemen wordt viooltjesolie bereid voor parfum. Het blad kan worden toegevoegd aan een gezichtsstoombad.[1] De bloembladeren kunnen gekonfijt worden gebruikt om cakes, ijs en pudding mee te versieren. Ook kunnen de bloembladeren rauw worden gegeten in een salade.[1] De plant bevat verfstoffen.

Afbeeldingen[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d e Bremness, L. (1988). Kruiden. Een compleet naslagwerk voor het kweken en gebruiken. Weert: M&P b.v. ISBN 90-6590-335-6
  2. Furlenmeier, M. (1978). De wonderlijke wereld der geneeskruiden. Antwerpen/Amsterdam: Uitgeverij C. de Vries-Brouwers p.v.b.a. ISBN 90-6174-143-2