Maassluis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

Dit artikel gaat over de gemeente Maassluis. Zie Maassluis (schip) voor het schip dat in 1989 is vergaan.

Maassluis

Gemeente in Nederland

Situering

Hoofdplaats

Maassluis

Provincie

Zuid-Holland

Coördinaten

51°56' NB 4°15' OL

Algemeen

Oppervlakte

10,11 km²

- land

8,49 km²

- water

1,62 km²

Inwoners (31 dec. 2008)

31.360^? (3694/km²)

Belangrijke verkeersaders

A20

Politiek

Burgemeester (lijst)

Koos Karssen (CDA)

Economie

Gemiddeld inkomen (2006)

€ 13.500 per inw.

Gem. WOZ-waarde (2008)

€ 212.000

WW-uitkeringen (2007)

17 per 1000 inw.

Autobezit (2007)

406 per 1000 inw.

Overig

3140-3146

010

0556

zie wijken en buurten

Website

www.maassluis.nl

Nederland

Groote Kerk

Woning uit 1649

Groote Kerk

Maassluis ( uitspraak (info·uitleg)) is een stad en gemeente in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De gemeente telt 31.360 inwoners (31 dec. 2008, bron: CBS) en heeft een oppervlakte van 10,11 km² (waarvan 1,51 km² water). Binnen de gemeentegrenzen liggen geen andere kernen. Maassluis wordt ook wel aangeduid als Eerste stad aan de Waterweg.

[bewerken] Geschiedenis

Maassluis is rond 1340 ontstaan, als nederzetting bij een sluis in een zeewering die tussen de Noordzee en Rotterdam werd aangelegd om overstromingen te voorkomen. De nederzetting werd Maeslandsluys genoemd, en viel bestuurlijk onder Maesland. In 1489 werd de nederzetting geplunderd. In de zestiende eeuw liet Marnix van St Aldegonde een schans aanleggen. Nog voor de voltooiing werd de schans in 1573 veroverd door de Spanjaarden. Van Aldegonde werd gevangen genomen. Een jaar later werd Maeslandsluys door muitende Spaanse troepen geplunderd.

Op 16 mei 1614 werd Maeslandsluys zelfstandigheid verleend door de Staten van Holland en ging verder als Maassluis. De afscheiding had mogelijk kerkelijke redenen, Maassluis is protestants georiënteerd en Maasland is katholiek georiënteerd. De schans werd in 1624 afgebroken om plaats te maken voor de Groote Kerk. Met de bouw daarvan werd begonnen in 1629. De bouw lag vijf jaar stil doordat kapers uit Duinkerke veel Maassluise vissersschepen veroverden en de bemanning overboord gooiden. In 1639 werd de Groote Kerk voltooid. Op 4 december 1732 werd het beroemde Garrelsorgel in gebruik genomen. Het was van 1730 tot 1732 gebouwd door Rudolf Garrels en was een geschenk van de Maassluise reder Govert van Wijn. In 1811 werd Maassluis door Napoleon Bonaparte stadsrechten verleend.

Hoe in en rond Maassluis de zeemansvrouwen in de zeventiende eeuw thuis het gezin draaiend hielden, staat uitvoerig en zeer levendig beschreven in het proefschrift van Annette de Wit^[1].

Op economisch gebied was aanvankelijk de visserij van belang, maar in de negentiende eeuw werd de stad wereldberoemd door het sleepvaartbedrijf L. Smit & Co. en het scheepsbergingsbedrijf W.A. van den Tak, die na een fusie bekend stonden als Smit-Tak. In Maassluis is het Nationaal Sleepvaartmuseum gevestigd en in de haven ligt de stoomsleepboot Furie. Dit schip sleepte jarenlang houtvlotten over de Oostzee, werd in 1976 door de AVRO aangekocht voor een rol in de televisieserie Hollands Glorie naar het boek van Jan de Hartog, en is sinds 15 februari 1978 eigendom van de Stichting Hollands Glorie. Een ander maritiem bedrijf in Maassluis is Koninklijke Dirkzwager, dat sinds 1872 informatiediensten in en rond de Rotterdamse haven levert.

[bewerken] De Tweede Wereldoorlog

Ook Maassluis heeft 5 jaren lang te maken gehad met de Duitse bezetter. Ondanks dat het een klein stadje was, Maassluis telden toen nog maar zo’n 9200 inwoners, zaten er wel een fiks aantal Duitse soldaten in Maassluis. De reden dat Maassluis met zo veel Duitse soldaten te maken kreeg is simpel te verklaren. Maassluis heeft een haven en ligt dicht bij de Noordzee. Maassluis en haar haven zouden een belangrijke rol krijgen in de verdediging van de Rotterdamse haven. De Duitse Kriegsmarine had al snel een kleine vlootbasis had gevormd in de buitenhaven met gevorderde vissersvaartuigen. Deze schepen waren redelijk bewapend met luchtdoelgeschut (FLAK) en geducht onder de geallieerde vliegtuigen die richting Duitsland vlogen.

Op donderdag 18 maart 1943, omstreeks 15:35 uur, kreeg Maassluis te maken met een aanval van 12 geallieerde bommenwerpers met 30 brisant- en 60 brandbommen. Deze aanval mist zijn eigenlijke doel, de oliefabriek Witol aan de Heldringstraat. In een korte tijd wordt een groot gedeelte van de oude binnenstad vernield door hevige branden en instortende gebouwen. Er komen 18 inwoners van Maassluis om tijdens het bombardement.

Op 21 januari 1944 werd Hoek van Holland, samen met nog 11 andere Europese havensteden, door het Oberkommando der Wehrmacht tot Festung verklaard. Maassluis werd nu officieel Festungsvorfeld en de Maassluise vlieten werden als tankgrachten aangemerkt.

[bewerken] Joodse gemeenschap

Op 27 april 1688 vestigde de tabaksverkoper Levi Jacobs zich in Maassluis, en vanaf 1750 groeide de gemeenschap. Maassluis was een van de weinige plaatsen in de streek waar Joden zich mochten vestigen. In 1769 kregen ze toestemming om een synagoge te bouwen. Na 1890 trok het grootste deel van de gemeenschap weg, en in 1930 woonden er nog maar acht Joden in Maassluis, die allen zijn vermoord in de Tweede Wereldoorlog. De synagoge werd gesloopt, en de Joodse begraafplaats werd geruimd.

De Hoop (molen)
De Monstersche Sluis
Hoekpand anno 1786, volledig gerenoveerd
Kerkeiland
Oude stadhuis (Locatie sleepvaartmuseum)
Sydney aan de Waterweg, een futuristisch kerkgebouw.

[bewerken] Verkeer en vervoer

Maassluis heeft twee treinstations, beide aan de Hoekse Lijn, sinds 1891 station Maassluis en sinds 1970 station Maassluis West. Het wegverkeer wordt afgewikkeld over de A20. Met de veerpont is er een verbinding naar Rozenburg.

[bewerken] Sport en recreatie

Maassluis kent vele sportvereningen. Zoals de voetbalclubs Excelsior Maassluis, VDL en MSV '71, schietvereniging Prins Hendrik, basketbalvereniging MBV Green Eagles, hockeyvereniging MHV Evergreen, korfbalvereniging c.k.c. Maassluis, handbalvereniging Unitas'63, gymnastiekvereniging Gv Maassluis, honk- & softbalvereniging Gophers en tafeltennisvereniging TOG/MeerServices. Ook is er in Maassluis een zwembad. Dat zwembad heet Dol-fijn en ligt aan de Sportlaan tegenover het sportveld van het eerdergenoemde VDL.

Door Maassluis loopt ook nog de Europese wandelroute E9, ter plaatse ook North Sea Trail of Deltapad geheten. De E9 loopt langs de kust van Portugal naar de Baltische staten.

[bewerken] Gemeenteraad

PvdA 8 zetels
CDA 4 zetels
Maassluis Belang 3 zetels
Verenigde Senioren Partij 3 zetels
VVD 3 zetels
ChristenUnie 1 zetel
SP 1 zetel

[bewerken] Geboren

Hendrik Jan Biemond (6 april 1969), advocaat
Khalid Boulahrouz (28 december 1981), voetballer (international)
Maarten 't Hart (25 november 1944), bioloog en schrijver
Niko Koffeman (12 mei 1958), politicus, Eerste-Kamerlid voor de Partij voor de Dieren.
Abraham Kuyper (29 oktober 1837-8 november 1920), theoloog, predikant, kerkhistoricus, politicus en journalist (oprichter ARP, Vrije Universiteit Amsterdam, mede-oprichter Gereformeerde Kerken in Nederland, minister-president 1901-1905)
Koen Pijpers (30 mei 1969), hockeyinternational en -coach
Aad van Toor (30 oktober 1942), acrobaat uit het bekende duo Bassie en Adriaan
Bas van Toor (17 september 1935), clown uit het bekende duo Bassie en Adriaan
Marco Verhoef (10 mei 1971), meteoroloog (weerman van het NOS-journaal)

[bewerken] Trivia

Het lied "Moeder's Wil is Wet" door Kinderen voor Kinderen vermeldt Maassluis. De moeder van de ik-figuur in het lied gaat op bezoek bij "mijn oma in Maassluis". Terwijl de dames in Maassluis zitten kookt haar man, de vader van de ik-figuur, voor de kinderen, met desastreuze gevolgen.

[bewerken] Aangrenzende gemeenten

Aangrenzende gemeenten
Rotterdam	Westland	Midden-Delfland
		Vlaardingen
Rozenburg

[bewerken] Fotogalerij

Centrum/De Wip

Wippermolen

Kerkeiland

Immanuëlkerk

[bewerken] Referenties

↑ Wit, Annette de (2008): Leven, werken en geloven in zeevarende gemeenschappen. Schiedam, Maassluis en Ter Heijde in de zeventiende eeuw. Amsterdam: Aksant. ISBN 978-90-5260-306-3. 375 p.