Maatschappelijk verantwoord ondernemen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Maatschappelijk verantwoord ondernemen (mvo), duurzaam ondernemen of maatschappelijk ondernemen is een vorm van ondernemen gericht op economische prestaties (profit), met respect voor de sociale kant (people), binnen de ecologische randvoorwaarden (planet): de triple-P-benadering. De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) heeft aanbevelingen voor maatschappelijk verantwoord ondernemen opgesteld, de zogenaamde OESO-richtlijnen. Deze richtlijnen maken duidelijk wat overheden van het gedrag van bedrijven verwachten.

Begin 2010 is de geschiedenis van de ontwikkeling van MVO in Nederland met meer dan 130 relevante gebeurtenissen in een tijdlijn beeldend weergegeven.[1]

In september 2010 kwam de ISO 26000, een internationale richtlijn voor MVO, officieel uit. In december 2010 werd door het NEN de Nederlandse vertaling gepubliceerd.

Binnen bedrijven is de functie "manager maatschappelijk verantwoord ondernemen" (kortweg MVO-manager) opkomend.[bron?]

Drie MVO-dimensies[bewerken]

  • De normen en waarden waar een bedrijf voor staat. Deze worden vaak beschreven in een gedragscode en in zgn. 'compliance-regels'.
  • De maatschappelijke verantwoordelijkheid van een bedrijf: de manier waarop een bedrijf zijn kernactiviteiten uitvoert en verantwoordelijkheid neemt ten aanzien van het milieu en de sociale context. Veel bedrijven beschrijven hun activiteiten op dit terrein in een duurzaamheidsverslag. Het wordt steeds gebruikelijker een dergelijk verslag te hebben. De richtlijn van veel ondernemingen op dit gebied is het motto 'People Planet Profit'. Vaak worden de vrijwillige richtlijnen van de Global Reporting Initiative gebruikt, zodat verslagen beter met elkaar te vergelijken zijn.
  • De maatschappelijke betrokkenheid van een bedrijf: de manier waarop het bedrijf iets teruggeeft aan de samenleving. Dit onderwerp krijgt soms aandacht in het duurzaamheidsverslag. Veel bedrijven kiezen ervoor hier niet zelf actief over te communiceren. Activiteiten op dit terrein zijn bijvoorbeeld werknemers die in bedrijfstijd op vrijwillige basis een bijdrage leveren aan een goed doel of sponsoring. Sportsponsoring is een voor de hand liggende invulling daarvan, hoewel nog niet of nauwelijks als zodanig gezien of herkend. Een aantal sportverenigingen in regio Amsterdam (oa. ASV De Dijk) maken deze slag, door de relatie met sponsors actief te moderniseren.

MVO bij kleinere bedrijven[bewerken]

Waar grote multinationals over MVO spreken, gebruikt het midden- en kleinbedrijf (mkb) meestal de term Duurzaam Ondernemen. De theoretische achtergronden zijn dezelfde, maar de praktische vertaling in het bedrijf is anders. Het mkb richt zich bij het vorm geven aan duurzaamheid in eerste instantie sterk op de interne organisatie (milieu en medewerkers). Vaak wordt pas in een veel later stadium aandacht besteed aan communicatie (duurzaamheidsverslagen) of overleg met stakeholders (klanten en leveranciers), waarbij ook de maatschappelijke kant in beeld komt.

Een praktische definitie[2] voor duurzaam ondernemen die in het mkb gehanteerd wordt, is:

"Duurzaam Ondernemen is bij alle bedrijfsbeslissingen zowel een hoger bedrijfsrendement nastreven, als de kansen benutten voor een beter milieu en meer welzijn van de medewerkers en de maatschappij. Het gaat om activiteiten die een stap verder gaan dan waartoe de wet verplicht; vanuit maatschappelijke betrokkenheid en een toekomstgerichte visie"

Helaas heeft duurzaam ondernemen ook een keerzijde. Steeds vaker komen er spelers op de markt die misbruik willen maken van het duurzaamheid aspect. Deze bedrijven staan niet echt voor duurzaam ondernemen, maar gebruiken de term om meer business te genereren. Hier is de term greenwashing voor in het leven geroepen. Gelukkig is er een groei te bekennen in echte duurzame spelers die zich bijvoorbeeld bezighouden met duurzame inkoop en worden er steeds meer criteria bekend en getoetst waaraan men als organisatie moet voldoen om zichzelf duurzaam te mogen noemen.

Externe links[bewerken]

Noten