Mach-Zehnder-interferometer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Principe van de Mach-Zehnder-interferometer

De Mach-Zehnder-interferometer is een verdere ontwikkeling van de Jamin-interferometer. Hij werd in 1891/1892 onafhankelijk van elkaar door de Oostenrijker Ludwig Mach (zoon van Ernst Mach) en zijn Zwitserse collega Ludwig Zehnder ontwikkeld.

Werking[bewerken]

Invallend licht wordt door een stralingsdeler in twee bundels opgesplitst. Na het doorlopen van beide trajecten, waarvan de optische weglengtes kunnen verschillen, worden de beide bundels met een tweede stralingsdeler weer bij elkaar gebracht en gesuperponeerd.

Een Mach-Zehnder-interferometer kan worden gebruikt zowel voor faseverschuivingen worden gemeten als voor het moduleren van licht in een van de interferometerbundels.

Literatuur[bewerken]

  • Zehnder, Ludwig : Ein neuer Interferenzrefraktor. In: Zeitschrift für Instrumentenkunde, no. 11, 1891, pag. 275–285.
  • Mach, Ludwig: Über einen Interferenzrefraktor. In: Zeitschrift für Instrumentenkunde, no. 12, 1892, pag. 89–93.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]