Macrinus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Macrinus
Portret van keizer Macrinus op een bronzen munt uit Moesia Inferior met opschrift: AVT K M OΠEΛΛI CEVH MAKPINOC AV
Portret van keizer Macrinus op een bronzen munt uit Moesia Inferior met opschrift: AVT K M OΠEΛΛI CEVH MAKPINOC AV
Geboortedatum 164/5
Sterfdatum 218
Tijdvak Severische dynastie
Periode 217-218
Voorganger Caracalla (211-217)
Opvolger Elagabalus (218-222)
Staatsvorm principaat
Medekeizer Diadumenianus (218)
Persoonlijke gegevens
Naam bij geboorte Marcus Opellius Macrinus
Naam als keizer Marcus Opellius Severus Macrinus
Vader van Diadumenianus
Romeinse keizers
Portaal  Portaalicoon   Romeinse Rijk

Marcus Opellius Macrinus (Caesarea in Mauretania, ca. 165-218) was een Romeins keizer van 11 april 217, na de moord op zijn voorganger Caracalla bij Carrhae, tot 8 juni 218 toen hij mede door acties van Caracalla's familie in Syrië verslagen en gedood werd door troepen die trouw waren aan Elagabalus.

Inhoud

Afkomst [bewerken]

Macrinus, opgeleid als jurist, was een Berber,[1] afkomstig uit de Romeinse provincie Mauretania Caesariensis (Noord-Afrika). Hij was prefect van de Praetoriaanse garde onder Caracalla totdat hij het vermoeden kreeg dat hij wel eens diens volgende slachtoffer zou kunnen worden.

Probleem met de Parthen [bewerken]

De Parthen, onder koning Artabanus IV, waren een probleem voor de nieuwe keizer, en hij probeerde meteen vrede te sluiten. De Parthische koning zag dit echter terecht als zwakheid en viel aan. Macrinus werd verslagen en moest een zeer nadelige vrede sluiten. Ook sloot hij vrede met de Armeniërs en de Daciërs. Alle goodwill die Macrinus nog had was inmiddels verdwenen, ook omdat hij nog altijd Rome niet had bezocht.

Val [bewerken]

Julia Domna, de moeder van Caracalla, en Julia Maesa, haar zuster, besloten om Macrinus uit de weg te ruimen. Ze lieten het leger op 16 mei 218 Maesa's kleinzoon Elagabalus (14 jaar oud) tot keizer uitroepen. Op 8 juni kwam het bij Antiochië tot een veldslag tussen de opstandige troepen van Elagabalus en troepen loyaal aan Macrinus. Elagabalus' troepen onder leiding van Gannys overwonnen en Macrinus' lot was bezegeld. Hij vluchtte, maar werd niet lang erna in Cappadocia geëxecuteerd. Zijn zoon Diadumenianus, die kort voor de beslissende slag tot medekeizer benoemd was, volgde het lot van zijn vader niet veel later.

Externe link [bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Volgens Cassius Dio in zijn Geschiedenis van Rome had Macrinus een gat in zijn oor, zoals Berbers in die tijd gewoon waren te doen (boek 79, zie hier)