Madame Sabatier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Apollonie 'Madame' Sabatier, door Vincent Vidal.
Femme piquée par un serpent. Beeltenis van Apollonie 'Madame' Sabatier, door Auguste Clésinger, 1847, Musée d'Orsay

Madame Sabatier (Mézières, 7 april 1822 - Neuilly-sur-Seine, 3 januari 1890) was een courtisane die vanwege haar charmes, schoonheid en zondagse diners onder kunstenaars in het Parijs van de negentiende eeuw geliefd was.

Leven[bewerken]

Madame Sabatier werd geboren als Aglaé Joséphine Savatier te Mézières, als kind uit een liefdesaffaire tussen burggraaf Louis Harmand d’Abancourt en een beeldschone wasvrouw op zijn kasteel, Marguerite Martin. De burggraaf regelde na haar geboorte een stiefvader, de sergeant André Savatier.

De familie verhuisde naar Parijs, waar de getalenteerde Aglaé na haar schooltijd bij de opera ging zingen. Daarna werd ze schildersmodel en poseerde voor het beeld Femme piquée par un serpent (1847) van Auguste Clésinger (1814-1883), dat tegenwoordig in het Musée d'Orsay is te zien. Dit beeld veroorzaakte een schandaal op de Salon van 1847 en maakte beeldhouwer en model beroemd.

Vrienden en minnaars[bewerken]

Ze had in die tijd de industrieel Alfred Mosselman leren kennen en bleef gedurende veertien jaar zijn minnares. Ze veranderde haar voornaam in Apollonie en haar achternaam in Sabatier dat ze beter vond klinken dan Savatier. In haar appartement, vlak bij Place Pigalle, organiseerde ze iedere zondag een diner-salon, waar vele kunstenaars bijeenkwamen die later beroemd zijn geworden, zoals Eugène Delacroix, Gustave Flaubert, Charles Baudelaire, Hector Berlioz, Ernest Feydeau, Théophile Gautier, Gustave Ricard. Met de meesten bleef ze haar hele leven bevriend.

Baudelaire schreef elf gedichten voor haar, Gautier slechts vier, maar vele erotische brieven. Flaubert baseerde een figuur uit zijn roman De leerschool der liefde op haar, Feydeau schreef de roman Sophie over haar en ze werd vele malen geschilderd, onder meer door Gustave Courbet en Gustave Ricard.

Ze was ook de vriendin van Richard Wallace, een steenrijke Britse kunsthandelaar, naar wie de bekende Wallace Collection in Londen is genoemd. Dankzij een toelage van Wallace kende ze een luxueuze oude dag.

Literatuur[bewerken]

  • André Billy, La Présidente et ses amis, Flammarion, Paris, 1945.
  • Gérard de Senneville, La Présidente, Stock, Paris, 1988.
  • Joanna Richardson, The Courtesans, Phoenix Press, London, 2000.
  • Thierry Savatier, Une femme trop gaie, CRNS, Paris, 2003.
  • Peter van Dijk, Madame Sabatier, haar vrienden, haar minnaars, Atlas, Amsterdam, 2010.

Externe links[bewerken]