Madame de La Fayette
| Madame de La Fayette | ||||
 |
||||
| Algemene informatie | ||||
| Pseudoniem | Segrais | |||
| Geboren | Parijs, 18 maart 1634 | |||
| Overleden | Parijs, 25 mei 1693 | |||
| Werk | ||||
| Periode | 17e eeuw | |||
| Genre(s) | Roman | |||
| Stroming | Classicisme | |||
| Bekende werken | La Princesse de Clèves | |||
| Franstalige schrijvers | ||||
|
||||
Marie-Madeleine Pioche de La Vergne, beter bekend als Madame de la Fayette (ook wel Lafayette[1]), was een Franse romanschrijfster. Ze is vooral bekend geworden doordat haar werk model heeft gestaan voor een nieuw literair subgenre, de psychologische roman.
Inhoud |
Biografie [bewerken]
Marie-Madeleine Pioche de La Vergne werd geboren in een familie van kleine adel, die in de nabijheid verkeerde van kardinaal de Richelieu. Haar moeder was in dienst van Marie-Madeleine de Vignerot d'Aiguillon en haar grootvader was arts in dienst van de Franse koning. Haar vader, de jonkheer Marc Pioche de la Vergne, overleed door een kogel in zijn borst toen Marie-Madeleine vijftien jaar oud was. Het jaar daarop werd Marie-Madeleine dame d' honneur en de vertrouweling van de hertogin van Orléans. Gilles Ménage leerde haar Italiaans en Latijn, waarna Marie-Madeleine toetrad tot de literaire salons.
In 1650 hertrouwde Marie-Madeleines moeder met Renaud de Sévigné, de oom van Marie de Sévigné. Tussen Marie-Madeleine en Marie de Sévigné ontstond een hechte band. In 1655 trouwde Marie-Madeleine met graaf François Motier uit Auvergne, iemand die 18 jaar ouder was dan zijzelf, van wie ze 2 kinderen zou krijgen. Met hem verbleef ze een tijdlang in de Auvergne en de toenmalige Bourbonnais, totdat ze terugkeerde naar Parijs en daar toetrad tot het Hof van Frankrijk, waar ze haar eigen salon opende.
Tot haar kennissenkring behoorden onder meer Antoine Arnauld, Henriëtta Anne van Engeland die heeft aangeboden Marie-Madeleines biografie te schrijven[2], Pierre-Daniel Huet en Jean-François Paul de Gondi (de kardinaal van Retz). Tussen 1655 en 1680 onderhield ze tevens nauwe banden François de La Rochefoucauld. Via hem kwam ze onder andere in contact met Jean Racine en Nicolas Boileau.
Na de geboorte van Marie-Madeleines eerste kind ging het met haar huwelijk bergafwaarts. Haar echtgenoot François verdween gaandeweg uit het zicht; diens sterfdatum werd pas aan het einde van de 19e eeuw bekend. Tijdens de laatste jaren van haar leven - na de dood van haar echtgenoot en van La Rochefoucauld - leidde Marie-Madeleine een meer teruggetrokken bestaan.
Werk [bewerken]
In 1659 vestigde Marie-Madeleine zich definitief in Parijs. In 1662 verscheen haar eerste literaire werk, La Princesse de Montpensier, dat ze onder de naam van Segrais publiceerde. In 1669 verscheen het eerste deel van de avonturenroman Zaïde, dat ook is gepubliceerd onder de naam Segrais, maar zeer waarschijnlijk door Madame de la Fayette zelf is geschreven. Het tweede deel verscheen in 1671.
Marie-Madeleine de La Fayettes beroemdste werk, La Princesse de Clèves, werd in maart 1678 voor het eerst uitgegeven door iemand uit haar vriendenkring en wordt over het algemeen beschouwd als de eerste psychologische roman.
Postuum zijn nog drie werken van haar hand verschenen: La Comtesse de Tende (1718), Histoire d’Henriette d’Angleterre (1720) en Mémoires de la Cour de France (1731).
Zie ook [bewerken]
Externe links [bewerken]
- La princesse de Montpensier
- Zaïde, histoire espagnole, deel 1, deel 2, Parijs, Claude Barbin, 1671
- La princesse de Clèves
- Romans et nouvelles, Parijs, Classiques Garnier, 1989, ISSN 0750-2176
- La Comtesse de Tende (1718), postuum
- Geschiedenis van Madame Henriette d'Angleterre, eerste vrouw van Philippe de France, Duc d'Orléans, Amsterdam, M.-C. Le Cène, 1720
- Mémoires de la cour de France pour les années 1688 et 1689, Parijs, Foucault, 1828
Literatuur [bewerken]
- P.G. Castex, P. Surer, G. Becker, Histoire de la littérature française
| Bronnen, noten en/of referenties |
