Magnetomotorische kracht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De magnetomotorische kracht (MMK) is de drijvende kracht van magnetisme, ofwel dat wat de magnetische flux opwekt. Het wordt ook wel de magnetomotantie of de magnetische (bron)spanning genoemd.

Het is een begrip dat een analogie heeft met de elektromotorische kracht. Wordt in een elektrisch circuit de elektrisch stroom opgewekt door een spanning, dan wordt in een magnetisch circuit de magnetische flux in stand gehouden door de magnetische bronspanning. Loopt door een spoel met N windingen een stroom I, dan is de magnetomotorische kracht Θ gelijk aan:

\Theta = N \cdot I = \Phi \cdot\mathfrak R_m

Deze formule staat bekend als de Wet van Hopkinson, het magnetische equivalent van de Wet van Ohm.

De SI-eenheid van de magnetomotorische kracht is de ampère-winding. In het cgs-stelsel wordt de eenheid gilbert gebruikt, genoemd naar de Engelse natuurkundige William Gilbert.

Geplaatst op:
14-08-2008
Dit artikel is een beginnetje over natuurkunde. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. Bewerken