Magnus II van Brunswijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Magnus II
1328-1373
Hertog van Brunswijk-Wolfenbüttel
Periode 1369-1373
Voorganger Magnus I
Opvolger Hendrik III (Wolfenbüttel)
Frederik II (Einbeck)
Bernhard I (Lüneburg)
Vader Magnus I van Brunswijk
Moeder Sophia van Brandenburg
Dynastie Welfen

Magnus II van Brunswijk (1328 - Leveste, 1373), bijgenaamd Torquatus, was de oudste zoon van Magnus I van Brunswijk en Sophia van Brandenburg.

Na de dood van zijn enige niet-geestelijke broer Lodewijk in 1367, dan van zijn vader in de zomer van 1369 werd Magnus eerst opvolgend hertog in Brunswijk-Wolfenbüttel en na de dood van zijn neef, hertog Willem II van Lüneburg, in het najaar van 1369 tevens hertog van Brunswijk-Lüneburg.

Maar al in 1370 verloor hij Lüneburg aan Albrecht van Saksen en de Ascaniërs, op aanwijzen van Karel IV, die ook Magnus verbande. De steden Lüneburg, Uelzen en Hannover kozen nu partij voor de Ascaniërs en Magnus slaagde er met moeite in om de stad Brunswijk aan zijn zijde te houden. De Lüneburgse Successieoorlog duurde nog voort, ook nadat in 1373 Magnus in Leveste gedood werd.

Na zijn dood werd het gebied verdeeld in Einbeck, Lüneburg en Wolfenbüttel.

Magnus huwde in 1358 met Catharina van Anhalt-Bernburg (1330-1390), dochter van Bernhard III van Anhalt, en was vader van: